Γράφει ο συγγραφέας Δημήτρης Νομικός
Δεν χρωστάει η ζωή σε κανένα. Προχωράει αυτή ακάθεκτη και δεν ενδιαφέρεται ούτε καν για τη γνώμη σου. Μην την προγκίζεις. Εκείνη κρατάει τη μεγάλη εικόνα που ούτε με την πιο αχαλίνωτη φαντασία σου δεν μπορείς να τη δεις.
Να τη σέβεσαι όμως. Γιατί μέσα της μεγαλώνεις, μεγαλουργείς ή καταστρέφεσαι. Απαιτεί το σεβασμό σου και όχι την αλαζονεία και την απληστία σου. Να θυμάσαι ότι πάντα λειτουργεί με το νόμο του αίτιου και του αιτιατού. Μην ψάχνεις παραέξω άλλες ερμηνείες. Τι δίνεις για την αρμονία της, από αυτό θα εισπράξεις.
Αν νευριάσεις, εκείνη θα προσπεράσει. Αν κοκαλώσεις, εκείνη θα προχωρήσει. Αν δεν την ακούσεις, σίγουρα θα φροντίσει εκείνη να παραλάβεις το μήνυμά της. Αν δεν μπορέσεις σε κάτι να την αλλάξεις, τότε ακολούθησέ την αλλάζοντας εσύ την οπτική σου. Ξέρει καλύτερα, έχει το πάνω χέρι και θα φροντίσει πολύ όμορφα το σύνολο του εαυτού της.
Δεν χρωστάει η ζωή. Με τον ίδιο τρόπο όλοι μας ήρθαμε σε τούτον τον κόσμο, και με τον ίδιο τρόπο θα φύγουμε. Χωρίς εξαιρέσεις. Την έχει κάνει τη μοιρασιά της. Από τις πράξεις μας θα εξαρτηθεί μόνο ο χρόνος της παραμονής μας εδώ.
Η ζωή θα υπάρξει και χωρίς εμάς, ας το θυμόμαστε αυτό σε κάθε στιγμή έπαρσης του εαυτού μας. Ούτε ένας από εμάς, από αυτή τη μία μοναδική μονάδα που είμαστε, δεν δύναται να είναι υπεράνω του συνόλου της ζωής.
