CLASSICS

Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα Με κούρασαν εκείνοι που τα ξέρουν όλα, που η τελειότητα τους αγγίζει το ταβάνι, εκείνοι που πάντα μπορούν καλύτερα , αυτοί που θάβουν για να ανέβουν…

Γράφει η Λία Ευαγγελίδου. Ποιος άραγε δεν έχει ταξιδέψει πίσω στην παιδική του ηλικία; Με επιπόλαια τραύματα σε χέρια και σε πόδια.. Πέφταμε, χτυπούσαμε, κλαίγαμε για τις γρατζουνιές στο σώμα…

Γράφει Ειρήνη Σταυρακάκη Ο κόσμος πάντα θα λέει, θα χάνεται σε σκέψεις και θα μένει στις εικόνες. Δε θα διστάσει να κρίνει χωρίς την ουσία, θα κοιτάξει τις λέξεις που…

Γράφει η Κέλλυ Σεφέρου Όλοι μας λίγο-πολύ έχουμε την επιθυμία να μας θαυμάζουν για αυτό που είμαστε. Όλοι μας κατά καιρούς αναζητάμε στα καθημερινά και απλά πράγματα ένα ή και…

Γράφει η Αναστασία Κακαβά Κάθομαι στο μπαλκόνι κι ένα δροσερό αεράκι χαϊδεύει απαλά τη σκέψη μου. Ο αέρας μοσχομυρίζει, ο ουρανός είναι καθαρός από σύννεφα και μια καλοκαιρινή αύρα ντύνει…

Γράφει η Αναστασία Κακαβά Κάθομαι στο μπαλκόνι κι ένα δροσερό αεράκι χαϊδεύει απαλά τη σκέψη μου. Ο αέρας μοσχομυρίζει, ο ουρανός είναι καθαρός από σύννεφα και μια καλοκαιρινή αύρα ντύνει…

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης. Ένα κενό μήνυμα. Αυτό έμεινε στο τέλος. Ένα “γιατί” κι ένα μήνυμα σου κενό. Χωρίς λέξεις, χωρίς τίποτα. Λευκό, άδειο, για να βάλω εγώ εκεί μου…

Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη. Και συνειδητοποιείς την υποκρισία γύρω σου και αγανακτείς. Και αναρωτιέσαι πόσο ψέμα πια χωράει στην καθημερινότητα; Πόσο “δήθεν” είναι κάποιοι άνθρωποι; Θες να αποστρέψεις το πρόσωπό…

Γράφει η Ελένη Σάββα Αν κοιτάξεις τα μάτια μου θα δεις αστέρια. Κι έναν ολόκληρο ωκεανό. Αν αποφασίσεις να κοιτάξεις στα μάτια μου, μην κάνεις πίσω. Ο ωκεανός σε περιμένει…