CLASSICS

Γράφει η Άρτεμις Πολυκάρπου. Δεν μιλάω μήτε για άνδρα μήτε για γυναίκα· μιλάω για τον άνθρωπο που έχει πάντα μια μάσκα. Που η ασπίδα του έγινε η δύναμή του. Ποτέ…

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Ότι είναι να έρθει θα έρθει και ότι είναι να φύγει θα φύγει. Άνθρωποι μπαίνουν και βγαίνουν στη ζωή μας. Λίγοι είναι εκείνοι που μπορούν να…

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης «Άνοιξέ μου, είμαι κάτω. Ήρθα για μια αγκαλιά, σαν εκείνη την τελευταία. Εκείνη που μου είπες πως δεν πρέπει να ξανανιώσουμε». Δεν θα διαλέξω να είναι…

Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος Πόσο λάθος έκανα! Τελικά μάτια μου, εγώ και εσύ είμαστε διαφορετικοί, είμαστε δυο κι όχι ένα. Μου πήρε χρόνο για να το καταλάβω, άργησα. Άργησα να…

Γράφει ο Ηλίας Μαυρόπουλος Σου το είχα πει όμως εσυ δεν άκουσες! Το μόνο πράγμα που σιχαίνομαι σου είχα πει, είναι το ψέμα. Θα μπορούσα να κάνω οτιδήποτε για σένα,…

Γράφει η Λιάνα Στη ζωή αυτή, να αγαπάτε τους κάπως διαφορετικούς. Τους μισοτσακισμένους. Αυτούς με τα σκληρά μάτια και τα καθαρά βλέμματα. Αυτούς με τις αγριεμένες φωνές και τις λαμπερές…

Γράφει η Έφη Παναγοπούλου Γιατί έχει ο καιρός γυρίσματα, αλλά και δύο όψεις τα νομίσματα Στην εποχή της άμφισβητησης και της εύκολης κρίσης χάσαμε την εννοια της κριτικής σκέψης χάσαμε…

Γράφει η Βίλλυ Ζ. «Αν ήταν να σε γνώριζα ξανά, θα κρατούσα μεγαλύτερες σιωπές, για να καταλάβω νωρίς ότι δεν καταλαβαίνεις τις πράξεις. Αν σε γνώριζα ξανά, θα κοιτούσα πιο…

Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη. Πόσο μ’αρέσει να πλημμυρίζω τη σκέψη σου, να τρυπώνω στο μυαλό σου και να είμαι η αιτία να σκάει ένα χαμόγελο στα χείλη σου χωρίς λόγο!…