CLASSICS

Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης. Με είχες από το πρώτο σου χαμόγελο. Από την πρώτη ματιά κι εκείνο το “χαίρω πολύ” που δεν μπόρεσα ποτέ να σου απαντήσω. Μέσα μου έπαιζε…

Γράφει η Κική Γιοβανοπούλου “Με θέλει, αλλά φοβάται!”, “Είναι ερωτευμένος μαζί μου, αλλά έχει ανασφάλειες!”… σκέψεις που προηγούνται των επίμονων προσπαθειών μας να καταφέρουμε το ζητούμενο. Να κάνουμε το αντικείμενο του…

Γράφει η Ιωάννα Ντρε Εκείνη δεν ήταν από τις γυναίκες της μιας βραδιάς. Ήταν η γυναίκα που ήθελε έναν και να είναι ολοκληρωτικά δικός της. Τον βρήκε και μέσα στο…

Γράφει η Βάγια Αγγελακοπούλου Κοιτάω γύρω και βλέπω την κοινωνία των ανθρώπων να έχει μετατραπεί σε βασίλειο ζώων, που τα θηρία παλεύουν για το ποιος θα επικρατήσει. Χαιρεκακία, ανταγωνισμός, ζήλια…

Γράφει η Βάγια Αγγελακοπούλου Κοιτάω γύρω και βλέπω την κοινωνία των ανθρώπων να έχει μετατραπεί σε βασίλειο ζώων, που τα θηρία παλεύουν για το ποιος θα επικρατήσει. Χαιρεκακία, ανταγωνισμός, ζήλια…

Γράφει η Ελένη Σάββα Ένα αν, ένα πώς κι ένα γιατί θα μου τρώνε πάντα την ψυχή. Και δεν θα μάθω ποτέ αν η θέση μου ήταν δίπλα σου τα…

Γράφει η Μαρία Κυπραίου Να εκτιμάς λίγο παραπάνω τους ανθρώπους που κλείνονται στο μπάνιο, κλαίνε με λυγμούς και βγαίνοντας φοράνε το πιο όμορφο χαμόγελο τους. Σε κάνουν να αναρωτιέσαι, καλά…

Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου Υπάρχουν κάποιες στιγμές στην ζωή όλων μας που εμφανίζεται ο φόβος. Ένας φόβος με πολλά πρόσωπα αλλά ένα κοινό στόχο, να μας απομακρύνει από τα όνειρα…

Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου Όταν βλέπω ανθρώπους με μάτια θλιμμένα πάντα αναρωτιέμαι για εκείνες τις  “παρ᾽ολίγο” ευτυχίες τους. Με πιάνει το παράπονο και προσπαθώ να καταλάβω ποιοι να ᾽ναι οι…

Γράφει η Ηρώ Αναστασίου. Καλύτερα μόνη, παρά με λάθος τρόπο αγαπημένη. Γιατί δεν ξέρετε πόσο μαράζωσα για να μην λυγίσω. Πόσο πόνεσα για να μην ντραπώ. Και αν το όνειρο…