Γράφει ο Maximos Mcgrath
Εάν μία μέρα πιστέψεις, ότι παραιτήθηκα από σένα, ν’ ανοίξεις και να διαβάσεις, αυτό το γράμμα. Εσύ είσαι το δικό μου μυστικό Σινιορίνα. Εσύ είσαι αυτό που έχω θάψει μέσα στη καρδιά μου.
Είσαι οι μέρες που νοσταλγώ, την παρουσία σου. Εσύ είσαι και ο αέρας που αναπνέω. Τώρα θα μου πεις: Αν είναι εφικτό να σε ξεπεράσω; Εγώ δεν μπόρεσα ποτέ, να σε προσπεράσω. Έμεινα κοντά σου, για να μπορώ να συνεχίσω να σ’ αγαπώ. Ήταν εύκολο να σε διαγράψω, αλλά εγώ έμεινα κοντά σου.
Δεν σκότωσα στη καρδιά μου, τη γυναίκα που αγαπώ. Όσο υπάρχω, θα συνεχίσω να σ’ αγαπώ… Εάν μία μέρα πιστέψεις, ότι παραιτήθηκα από σένα, να ξέρεις, ότι για να μπορέσω να σε ξεπεράσω, εξαφάνισα τον Μάξιμο που σ’ αγαπούσε, και έγινα ένας ξένος. Ότι έχω σκοτώσει τον Μάξιμο.
Μη λυπάσαι.
Όπως μου είχε πει κάποτε ένας σοφός, το πουλί πεθαίνει, αλλά εσύ να θυμάσαι την πρώτη μέρα που το είδες να πετά. Πλέον έπαψες για μένα να είσαι ξεχωριστή. Γιατί ακόμα και τα πιο βαθιά συναισθήματα, κάποτε κουράζονται να περιμένουν εκείνους που δεν τα εκτιμούν.
