Καίτη Αγγελιδάκη

Γράφω γιατί αλλιώς δεν μπορώ να καταλάβω τι νιώθω. Οι λέξεις για μένα είναι σαν ανάσες – άλλοτε βαριές, άλλοτε απαλές, αλλά πάντα αληθινές. Μοιράζομαι κομμάτια σκέψης και καρδιάς, εκεί που το συναίσθημα ξεγυμνώνεται και δεν φοβάται να φανεί. Γράφω για όσα μας διαλύουν και μας ξαναχτίζουν, για τους ανθρώπους που έμειναν, αλλά και για εκείνους που έφυγαν αφήνοντας πίσω τους κάτι που ακόμα μας ακολουθεί.