Γράφει ο Σπύρος Σταθάτος
Κάποιες φορές η αγάπη δεν χάνεται γιατί τελείωσε. Χάνεται γιατί κανείς δεν τόλμησε το κάτι παραπάνω. Είναι η περίπτωση που ο εγωισμός νικά την επιθυμία. Οι δύο σύντροφοι σκέφτονται: «Αν με αγαπά, ας κάνει εκείνος το πρώτο βήμα» και περιμένουν την κίνηση του άλλου για να αντιδράσουν. Όταν όμως περιμένουν και οι δύο, ταυτόχρονα, η αγάπη χάνεται. Πόσες και πόσες αγάπες δεν έχουν λήξει άδοξα;
Αυτό που χρειάζεται είναι ο ένας από τους δύο να κάνει την υπέρβαση. Να μη σκεφτεί ότι θα «ρίξει τα μούτρα του» και να πάρει την πρωτοβουλία. Πολλές φορές οι άνθρωποι απομακρύνονται για ασήμαντους λόγους και όσο η απόσταση συντηρείται, άλλο τόσο δυσκολεύει η επανασύνδεση.
Ένα τηλέφωνο, ένα μήνυμα, μια συνάντηση είναι ικανά να αλλάξουν τη μοίρα μιας αγάπης και να μην την αφήσουν να σβήσει. Δεν έχει σημασία ποιος θα κάνει το παραπάνω βήμα. Σήμερα μπορεί ο ένας, αύριο ο άλλος. Σημασία έχει η θέληση, η επιθυμία. Αυτή μπορεί να αλλάξει τα πάντα.
