Γράφει η Φύλλις Γκούστη
Κι όμως. Εξαρτάται πρώτα από μας.
Ζητάμε και θέλουμε μία/έναν, να έρθει από το πουθενά και να μας αγαπήσει.
Γιατί, φυσικά το αξίζουμε.
Ξεχνάμε όμως, ότι τα πάντα είναι ενέργεια γύρω μας.
Και τις πληγές που φέρεις αγιάτρευτες, αυτές ακριβώς, θα συναντήσεις σαν καθρέφτη,
στον άνθρωπο που στην ζωή σου καλείσαι να “μαγνητίσεις”.
Γιατί ναι, μαγνητίζουμε τους ανθρώπους και τις καταστάσεις δίπλα μας, τις καλούμε.
Κι αν ασχοληθείς με τα δικά σου τραύματα και θεραπεύσεις ανοιχτές πληγές, πολύ γρήγορα θα δεις,
ότι άτομα που πριν μαγνήτιζες αλλά και μαγνητιζόσουν τώρα απλά, περνάνε και προσπερνάνε.
Ίσως όχι εύκολα, αλλά, συμβαίνει.
Και έλκεις νέους ανθρώπους, άλλες καταστάσεις. Επόμενης πίστας.
Αφού την παλιά, φροντίζοντάς την, την πέρασες.
Μην φοβάσαι.
Στην επόμενη πίστα, δεν πρόκειται να μαγνητίσεις ίδιο πόνο.
Ίσως, ούτε πόνο καν.
Γιατί, είσαι πάνω και πέρα από αυτόν τώρα.
Έμαθες μέσα από αυτόν και άλλαξες.
Και “αλλαγμένους” θα φέρεις στην ζωή σου.
Μην ξεχνάς!
Όσο εσύ, σαν αλλαγμένη γυναίκα θέλεις έναν άντρα να φροντίσει το σώμα σου, να είναι ευγενικός μαζί σου και να σε σεβαστεί, να σ ‘αγαπήσει αληθινά,
Άλλο τόσο, ένας αλλαγμένος άντρας, ποθεί να αγαπηθεί.
Ζεστά, αγκαλιαστικά, να σεβαστείς την καρδιά του και την πρόθεσή του να είναι για σένα εκεί.
Θέλει να δουλεύουμε με εμάς πρώτα, για να περιμένουμε από τους άλλους.
Αλλά και όταν έχουμε δουλέψει ή συνεχίζουμε να δουλεύουμε, να συνειδητοποιούμε πού βρισκόμαστε, για να κάνουμε συμβατές με εμάς επιλογές.
Και να αφήνουμε ελεύθερες από σκοινιά τις προηγούμενες πίστες.
Πώς άλλωστε να χαϊδέψεις ένα τριαντάφυλλο όταν ακόμα, επικεντρώνεσαι στα αγκάθια του;
Θέλει ροή, για να δεις πιο βαθιά από αυτά…
