Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη.
Να τα εκφράζεις τα συναισθήματά σου. Να τα εξωτερικεύεις. Να τα δείχνεις. Ό,τι σε βασανίζει να το λες.
Τι νομίζεις; Θάβοντας τη θλίψη σου, θα περάσει; Σκεπάζοντας τον θυμό σου, θα σβήσει; ΟΧΙ.
Τα συναισθήματα που δεν εκφράστηκαν, δεν πρόκειται ποτέ να πεθάνουν. Απλά σωπαίνουν για λίγο και επιστρέφουν κάποια στιγμή για να πάρουν εκδίκηση. Τίποτα δε σβήνεται, τίποτα δεν ξεχνιέται. Απλά συσσωρεύεται μέσα σου και σου τρώει τα σωθικά. Σίγουρα κάποτε θα γίνει έκρηξη και θα ακολουθήσει μεγάλη καταστροφή.
Γι’αυτό κλάψε δυνατά, θρήνησε, φώναξε. Καθάρισε το μέσα σου. Μίλησε. Εξηγήσου.
Σου το ξαναλέω. Τα καταπιεσμένα συναισθήματα θα βρουν στο μέλλον μια αφορμή και θα ξεσπάσουν. Όμως τότε, το τίμημα που θα πληρώσεις θα είναι βαρύ. Το ξέσπασμα θα είναι ανεξέλεγκτο και ούτε εσύ ο ίδιος θα αναγνωρίζεις τον εαυτό σου. Ο ήρεμος φαινομενικά άνθρωπος θα εξαφανιστεί και η ζημιά που θα προκληθεί θα είναι ανυπολόγιστη.
Γι’αυτό μην τα πνίγεις τα συναισθήματά σου. Να τα εκτονώνεις την κατάλληλη ώρα και να μην τους επιτρέπεις να καθορίζουν αυτά τα ίδια την “κακιά την ώρα” της επιστροφής τους.
