Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου
Τι παιχνίδια παίζει το μυαλό. Πληγώθηκες, πόνεσες, εξαπατήθηκες από λάθος σχέσεις. Λάθος έρωτες που έμοιαζαν σωστοί. Έδωσες κομμάτια της καρδία σου που δεν τα πρόσεξαν, τα έσπασαν.
Σε έσπασαν. Σε διέλυσαν. Ως που ήρθε η στιγμή που αποφάσισες να τους κάνεις όλους στην άκρη. Να πάρεις λίγο χρόνο με τον εαυτό σου, να βρεις την εσωτερική γαλήνη σου.
Τότε, εκείνη την στιγμή είναι που η ζωή θέλει να σε μπερδέψει, να σε παρασύρει, σαν χείμαρρος . Σου στέλνει λοιπόν έναν άνθρωπο. Εκείνον που μαζί του είναι όλα εύκολα. Εκείνον που πλάι του ο έρωτας δεν πονάει, που κάθε μέρα είναι σαν γιορτή.
Υπάρχει όμως ένα πρόβλημα. Δεν μπορείς να το πιστέψεις. Δεν μπορείς να δεχτείς πως αυτός ο άνθρωπος υπάρχει. Έτσι, είσαι καχύποπτος, κλειστός και επιφυλακτικός με τα συναισθήματα σου. Νομίζεις πως όλο αυτό είναι μια καλοστημένη φάρσα, που μόλις ανοίξεις και πάλι την καρδιά σου θα αρχίσει να γελάει.
Πονάει, πονάει πολύ αυτή η εσωτερική μάχη, το καταλαβαίνω.
Ξέρω πως είναι δύσκολο μα σταμάτα. Το γεγονός πως πόνεσες από τους λάθος ανθρώπους δεν σημαίνει πως θα σε πληγώσει και ο επόμενος. Μην αφήσεις τον πόνο που έχεις στην ψυχή σου να πληγώσει τον άνθρωπο που θα έρθει με αγνά αισθήματα, με καθαρή καρδιά.
Τον άνθρωπο που η καρδιά του θα σταματήσει κάθε φόρα που θα ακούει την φωνή σου. Τον βλέπεις να σε κοιτάζει στα μάτια και να λιώνει. Όλο αυτό σου μοιάζει αφύσικο, τρελό σαν ψέμα. Νομίζεις πως σε κοροϊδεύει, μα είμαι βέβαιη πως δεν το κάνει.
Άφησε την καρδούλα σου ανοιχτή. Αφέσου στον έρωτα του ανθρώπου που του αξίζει να τον ερωτευτείς. Του ανθρώπου που το χαμόγελο σου είναι όλη του η ζωή, είναι ο ήλιος που φωτίζει την καρδιά του. Του ανθρώπου που όταν τον κοιτάζεις στα μάτια είναι σαν κάποιος να του χαρίζει όλο τον κόσμο απλόχερα.
Κι όμως αυτοί οι άνθρωποι υπάρχουν. Άνθρωποι που είναι σαν κι εσένα. Άνθρωποι που όταν ερωτεύονται και αγαπούν θα σου το πουν καθαρά, με λόγια, ξεκάθαρα. Άνθρωποι που δεν θα σου αφήσουν ερωτηματικά. Άνθρωποι που είναι γενναίοι σαν κι εσένα.
Η ζωή σου κάνει ένα δώρο. Σου έστειλε αυτόν τον άνθρωπο. Κλείσε τα μάτια σου, πάρε μια βαθιά ανάσα, δώσε του το χέρι σου και άφησε τον να σε οδηγήσει στα μονοπάτια του ερωτα.
