Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου
Nα προσέχεις την υπερβολή και να φεύγεις μακριά της.
Να το βάζεις στα πόδια όσο είναι νωρίς.
Να προσέχεις τα υπερβολικά συναισθήματα. Τους ανθρώπους που σου στήνουν θρόνους. Εκείνους που σε βάζουν στο βάθρο και σε προσκυνούν.
Να ψιλιάζεσαι στο άκουσμα των λέξεων “σε λατρεύω” και να ανησυχείς στην επαναλαμβανόμενη χρήση των λέξεων “ποτέ” και “για πάντα”.
Nα κλείνεις τα αυτιά σου σε αυτές τις σειρήνες γιατί αν σου πάρουν τ’ αυτιά μετά θα ψάχνεις να βρεις τα σπασμένα κομμάτια σου.
Τρελλός έρωτας σου λέει… ναι, έτσι μας μάθανε, έτσι μας πείσανε ότι είναι. Οταν σου δίνουν υπερβολή στο συναίσθημα, ψάξε κάπου πίσω την παθογένεια. Αλλο υπερβολή στον έρωτα και άλλο καρδιακή συνάντηση.
Ερωτας, έρωτας! Τον θεοποιήσαμε μα δεν πήγαμε στην αγάπη. Στη σχέση συνήθως ο ένας ερωτεύεται και ο άλλος αγαπά.
Ο ένας μένει στον έρωτα που ξεφουσκώνει και φεύγει και ο άλλος πηγαίνει στην αγάπη να αναρωτιέται που πήγε ο έρωτάς του.
Να φεύγεις μόλις δεις την υπερβολή. Είναι κακό σημάδι.
Οποιος εξιδανεικεύει με ορμή και πάθος, με την ίδια ορμή και το ίδιο πάθος θα σε αποδομήσει.
Ο ίδιος έρωτας θα σε λαβώσει αργά ή γρήγορα. Αυτός ο ίδιος, ο τρελλός… με την ίδια τρέλλα θα σε αποκαθηλώσει, με την ίδια τρέλλα θα σε απαξιώσει.
Να φεύγεις για να σωθείς…
Οποιος με πάθος ερωτεύεται, με το ίδιο πάθος το βάζει στα πόδια. Ερωτεύεται για να τον ερωτευθούν γιατί ο ίδιος είναι ανήμπορος να ερωτευτεί τον ίδιο του τον εαυτό.
Ανήμπορος να σταθεί και να αγαπήσει. Να φεύγεις για να σώζεσαι!
