Γράφει η Ελένη Σάββα
Έτσι είναι οι άνθρωποι μάτια μου. Μην απογοητεύεσαι. Εσύ το μόνο που μπορείς να κάνεις, είναι να συνεχίσεις να είσαι άνθρωπος.
Να συνεχίσεις να νοιάζεσαι. Να νοιάζεσαι για όλα αυτά τα μικρά που κάνουν την ζωή μεγάλη. Ίσως να μην το καταλαβαίνουν πολλοί, μα αυτά τα μικρά γεμάτα νόημα πράγματα που σου γεμίζουν την καρδιά, αυτά αξίζουν.
Εκείνη η καλημέρα κι εκείνο το σ’αγαπώ. Εκείνη η αναπάντεχη αγκαλιά κι ένα χαμόγελο, εκείνα ομορφαίνουν τη ζωή μας. Γι’ αυτά πρέπει να ζούμε.
Και ξέρω, θα μου πεις πως κανένας δεν νοιάζεται, θα μου πεις πως αυτά πολύ λίγοι άνθρωποι τα κάνουν. Το ξέρω. Το ξέρω καλά! Όμως εσύ να είσαι περήφανος που έχεις μια καρδιά γεμάτη. Να λες θ’αλλάξεις τον κόσμο, κι ας ξέρεις ότι είναι πολύ δύσκολο.
Ποτέ δεν ξέρεις. Ίσως με τις δικές σου μικρές όμορφες κινήσεις, κάποιος θ’αλλάξει την όψη με την οποία βλέπει τον κόσμο. Κι η ματιά του θα γίνει πιο όμορφη, η αγκαλιά του πιο μεγάλη, κι η καρδιά του πιο μαλακιά.
Πόσο όμορφο είναι αλήθεια, να νοιάζεσαι!
Και πόσο όμορφο είναι αλήθεια να νοιάζεσαι! Πόσο όμορφο είναι να χαρίζεις χαμόγελα σ’έναν κόσμο που ξεχνάει συνεχώς να χαμογελάει! Να αγαπάς και να το δείχνεις παντού! Να κρατάς κοντά σου τους δικούς σου ανθρώπους και να προσφέρεις την καρδιά σου απλόχερα.
Ίσως να συνεχίσεις να απογοητεύσαι, να πονάς, να αναρωτιέσαι “γιατί;”. Μα, δεν πειράζει. Δεν πειράζει γιατί εσύ είσαι άνθρωπος, κι άνθρωπος σημαίνει αγάπη. Η ενσυναίσθηση, είναι υπέροχο πράγμα. Κι αν είσαι ένας από τους τυχερούς, ένας απ’αυτούς που προσέχει τα πάντα και καταλαβαίνει ανθρώπους και συμπεριφορές, μην αλλάξεις.
Συνέχισε. Συνέχισε να αγαπάς με όλη σου την ψυχή! Εκεί βρίσκονται όλα. Στην καρδιά! Γιατί όταν αγαπάς, γεμίζεις. Κι όταν γεμίζεις, γίνεσαι… Ευτυχισμένος!
