Γράφει η Ελένη Σάββα
Όλοι κάνουμε λάθη. Δείξε μου έναν αλάνθαστο! Κανένα δεν θα βρεις, το ξέρεις καλά. Το θέμα είναι μόνο να μετανιώνουμε… Όλοι κάναμε λάθος σε κάποια στιγμή. Όλοι είπαμε και πράξαμε κάτι που τώρα μας μοιάζει τόσο ξένο.
Να σου πω όμως κάτι; Δεν πειράζει. Δεν πειράζει! Έχεις ακόμα μια ολόκληρη ζωή. Έχεις το χαμόγελο σου! Έχεις την καρδιά και την καλοσύνη σου. Έχεις τη δυνατότητα να πεις, να κάνεις, να ζήσεις.
Πες συγγνώμη. Αγκάλιασε. Εξήγησε! Δώσε χαρά και κάνε καλές πράξεις χωρίς να σκέφτεσαι. Άφησε πίσω σου σιγά σιγά τα λάθη που σε βαραίνουν…
Και τί έγινε; Άνθρωποι είμαστε όλοι μας. Κι όποιος δεν σε συγχωρεί, να ξέρεις πως κουβαλά το δικό του βάρος. Εσύ να του χαμογελάς! Βάλε πείσμα και δείξε την καρδιά σου.
Μη ξεχνάς πως κάθε μέρα αλλάζουμε. Κάθε μέρα ένα κομμάτι μας φεύγει, έρχεται ένα καινούριο. Κάθε μέρα στόχος μας είναι να γίνουμε καλύτεροι. Να έχεις πάντα στο νου σου πως είναι εντάξει να κάνεις λάθη. Μα να προσπαθείς πάντα να τα διορθώνεις! Οι σωστοί άνθρωποι, οι άνθρωποι με την όμορφη καρδιά, θα καταλάβουν την προσπάθεια σου. Ίσως να μην σε αγκαλιάσουν σφιχτά όπως εσύ αυτούς, μα θα σε καταλάβουν. Και για σένα, δεν θα υπάρχει πιο όμορφη λύτρωση από αυτή την κατανόηση.
Αν υπάρχει έστω και ένας άνθρωπος που φοβάσαι να κοιτάξεις στα μάτια, πλησίασε τον. Άγγιξε τον. Ζήτα συγγνώμη ή πολύ απλά χαμογέλασε του.
Το ξέρεις πως η δύναμη του χαμόγελου είναι απέραντη. Γιατρεύει καρδιές! Απαλύνει τον πόνο. Σε κάνει πιο όμορφο. Η καρδιά σου θα σ’ευχαριστεί για πάντα για όλα τα χαμόγελα που έδωσες.
Να είσαι ευγνώμων για κάθε στιγμή. Είναι σημαντική! Ζεις. Πιο όμορφο δώρο απ’ αυτό, πίστεψέ με, δεν υπάρχει. Γι’αυτό μην διστάζεις ποτέ να κάνεις ό,τι πρέπει για να ελευθερωθείς! Σπάσε τις αλυσίδες σου και ελευθέρωσε τα φτερά σου… Είναι καιρός να πετάξεις!
