Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος
Ποιος σου είπε ρε ότι η γη περιστρέφεται γύρω από σένα;
Ποιος σου είπε ότι εσύ είσαι το κέντρο του κόσμου;
Ποιος σε γέμισε με την ψευδαίσθηση ότι χωρίς εσένα ο κόσμος θα πάψει να υπάρχει;
Ποιος νομίζεις ότι είσαι;
Τι σε κάνει ρε κακομοίρη να πιστεύεις ότι οι άνθρωποι σου ανήκουν, ότι είναι κτήμα σου και ότι εσύ θα ορίζεις τις ζωές τους;
Ξεκαβάλα από το καλάμι σου και κάτσε τώρα λίγο να ακούσεις μερικές αλήθειες, κάτσε να σου πει κάποιος ποιος πραγματικά είσαι και προσπάθησε να μη σοκαριστείς.
Οι άνθρωποι βλάκα, δεν χρειάζονται προστάτες, ανθρώπους χρειάζονται.
Οι άνθρωποι δεν έχουν ανάγκη από νταβατζήδες, δεν είναι απροστάτευτες πουτάνες οι άνθρωποι.
Οι άνθρωποι, δεν σου ανήκουν, δεν είναι χωράφια σου, ούτε οικόσιτα ζωάκια σου.
Οι άνθρωποι είναι ανεξάρτητες μονάδες, έχουν ψυχή, έχουν επιθυμίες, έχουν ανάγκες και θέλω, έχουν εγωισμό και την δική τους προσωπικότητα. Έχουν δικά τους όνειρα, που ευτυχώς, διαφέρουν από τα δικά σου…
Και άκου! Αν δεν μπορείς να τους γεμίσεις, φεύγουν! Αν δεν μπορείς να τους καλύψεις τις ανάγκες τους, αν δεν τους σέβεσαι, αν τους φέρεσαι ως αφεντικό τους, απλά φεύγουν!
Σου γυρίζουν την πλάτη, με μια περιφρόνηση στο βλέμμα τους και παίρνουν το κουβαδάκι τους για άλλη παραλία.
Μην τρομάξεις!
Υπάρχουν και άλλοι άντρες εκτός από σένα στην γη. Μην σαστίσεις, ίσως και να είναι περισσότερο ικανοί από σένα αυτοί οι άλλοι. Μην μείνεις κάγκελο και έχουμε άλλα, όμως δεν είσαι η μόνη επιλογή σε αυτόν τον κόσμο.
Μπορεί κάποτε να ξεγέλασες μια γυναίκα με τις μπαμπεσιές σου και να την έκανες “δική σου” , αυτό δεν σημαίνει με τίποτα όμως ότι σου ανήκει για πάντα.
Ξέρεις; Θέλει προσπάθεια και ικανότητα να μπορέσεις να καλύψεις τις επιθυμίες μιας γυναικάς. Δεν είναι καθόλου απλό και εύκολο.
Ξέρεις; Σου τα έχουν πει λάθος όσοι σε πληροφορήσανε ότι οι γυναίκες είναι χαζές και εσύ είσαι ένα είδος ανώτερο.
Ξέρεις; Δεν είναι αντικείμενα οι γυναίκες, ούτε πράγματα φτιαγμένα για να σε υπηρετούν. Δεν είναι δούλες σου για να ξεκαβλώνεις εσύ πάνω τους, δεν έχουν αντοχές απεριόριστες για να ανέχονται την κάθε μαλακία σου και όλα τα κόμπλεξ που κουβαλάς μέσα σου.
Λάθος στα είπε η μαμά σου. Λάθος σε δίδαξε ο μπαμπάς σου. Όλες οι θεωρίες σου είναι λάθος γύρω από αυτό το θέμα.
Άντρα πολλά βαρύ και ασίκη, τα έχεις λίγο σκατά μέσα στο κεφαλάκι σου ή για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, και τα δυο κεφαλάκια σου έχουν το ίδιο μυαλό, “καμαρωτά” και κούφια!
Με παπαριές λοιπόν, με εκβιασμούς, με ψυχολογικούς πολέμους, με αξιοθρήνητες συμπεριφορές, όχι γυναικά δεν μένει διπλά σου, ούτε κατσαρίδα δεν θα σε άντεχε. Με λεονταρισμούς του κώλου, με άδειες φαρφάρες και με πορδές, δεν κρατάς μια γυναικά.
Μην απορείς που τόλμησε να αφήσει κάτι τόσο αψεγάδιαστο και τέλειο, σαν την αφεντιά σου.
Μην την κατηγορείς που φεύγει μικρέ μου, έχει όλα τα δίκια με το μέρος της.
Μην την πλασάρεις για “λίγη” στους ίδιους με σένα φίλους σου, εσύ είσαι ο λίγος.
Μην την απειλείς, δεν σε φοβάται.
Μην την κατηγορείς σου λέω, δεν φταίει εκείνη, εσύ δεν αντέχεσαι, εσύ είσαι ο ανάξιος, εσύ πνίγηκες σε μια κουταλιά νερό, όταν σου χάριζε μια ολάκερη θάλασσα.
Σήμερα δεν σε φοβάται!
Σήμερα έχει καταλάβει ποια είναι και τι της αξίζει.
Και αν δεν το έχει καταλάβει στο εκατό της εκατό, θα το καταλάβει σίγουρα στην πορεία. Θα το καταλάβει όταν θα νιώσει τι θα πει αγκαλιά, που εσύ δεν της την χάρισες ποτέ σου. Θα καταλάβει όταν θα την φιλήσουν αληθινά και θα ανατριχιάσει ολόκληρη. Θα καταλάβει όταν της φερθούν με σεβασμό, όταν της μιλήσουν γλυκά και αληθινά, όταν την ακούσουν με προσοχή και της δώσουν το χέρι τους να κρατηθεί για να μην νιώθει μονή. Θα το καταλάβει όταν θα της θυμίσουν ότι έχει δικαίωμα να ονειρευτέ, ότι έχει ψυχή μέσα της και αξίζει. Θα το καταλάβει μαλάκα μου, όταν θα βρεθεί κάποιος και θα την κάνει να νιώσει γυναικά, όταν θα δει πως είναι να αγαπάς και να αγαπιέσαι. Όταν θα την κάνουν να νιώσει σημαντική, να νιώσει ότι είναι προτεραιότητα για κάποιον και όχι η ουρά του. Θα το καταλάβει πολύ καλά όταν θα βρεθεί εκείνος που θα την κοιτάξει στα μάτια και θα της κοπούν τα ποδιά της, όχι από φόβο, από έρωτα και από αγάπη.
Εσύ δεν ξέρεις τι είναι όλα αυτά που σου λέω!
Εσύ το μόνο που ξέρεις, είναι να καβαλάς τον ηλίθιο εγωισμό σου και να καλπάζεις γελοία, πιστεύοντας ότι κάτι είσαι. Ότι εσύ είσαι και άλλος δεν υπάρχει. Ότι μπορείς να καυχιέσαι δεξιά και αριστερά πως όμοιο σου δεν γέννησε άλλη μάνα. Ότι θα πρέπει να έχουμε το νου μας μην μας πάθεις τίποτα γιατί υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να σταματήσει η ζωή, αν εκλείψεις.
Τρομάρα σου!
Γιατί στα λέω όλα αυτά;
Όχι για να σε σώσω, σωτηρία έτσι και άλλως δεν έχεις. Έχεις μάθει μονό να μιλάς και να λες μαλακίες, έχεις μάθει να φλυαρείς ακατάπαυστα και να μην ακούς ποτέ σου. Έχεις μάθει να παινεύεσαι μονός σου, να προβάλεις το τίποτα σου, ως κάτι σπουδαίο. Έχεις πείσει τον εαυτούλη σου ότι μονό εσύ έχεις δίκιο, ότι μετά από σένα το χάος.
Στα λέω, γιατί κάποιος πρέπει να σου τα πει.
Στα λέω, γιατί βαρεθήκαμε να σε ακούμε.
Στα λέω, γιατί μας κάνεις ρεζίλι!
