Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη
Απόψε για πρώτη φορά θα σου πω ένα παραμύθι. Θα σου διηγηθώ μια από εκείνες τις ιστορίες που αργότερα θα σου αρέσει να ακούς για να σε πάρει ο ύπνος. Με δράκους και με νεράιδες, με πρίγκιπες και με βασιλιάδες, με ξωτικά και με τελώνια που τόσο θα σου αρέσει να ξεπηδούν από εδώ και από εκεί στις ιστορίες μου.
Θα έχει τόσα χρώματα και τόσες εικόνες που θα σε συνεπάρει πραγματικά. Δεν θα με διακόπτεις καθόλου για να σου λύνω τις όποιες απορίες σου. Βλέπεις δεν μου μιλάς ακόμη. Μονάχα με τα μάτια συνεννοούμαστε εμείς. Και λιγάκι με το ένστικτό μου. Όλα θα γίνονται αβίαστα. Οι λέξεις θα κυλάνε σαν το νερό στα αυτιά σου και θα σου δημιουργούνε όμορφες εικόνες στο μυαλό σου. Και μετά θα έρθουν τα όνειρα για να σε αποκοιμίσουν γλυκά.
Κι εγώ θα σε χαζεύω ενώ κοιμάσαι. Θα είμαι εκεί να σε προσέχω και να σε παρατηρώ. Θα βλέπω αυτό το ασυναίσθητο χαμόγελο να σχηματίζεται στο πρόσωπό σου και θα λάμπω μεμιάς. Θα πιστεύω πως στα αλήθεια εκείνη την στιγμή ξεπήδησαν οι μάγισσες και οι νεράιδες από τα λόγια μου και για μια στιγμή βρέθηκαν στο πλάι σου να σου κρατούν το χέρι και να σου ψιθυρίζουν στο αφτί σου ξόρκια και λογάκια γλυκά για να ξορκίσουν τα κακά πνεύματα και να σε κάνουν να χαμογελάς. Και να μην φοβάσαι. Ποτέ και κανέναν!
Εγώ θα είμαι εκεί. Ακούνητος και σιωπηλός παρατηρητής σου. Να μην τολμώ να αναπνεύσω λιγάκι πιο δυνατά ή να αλλάξω τη ροή της ιστορίας μου για να μην σε τρομάξω και ξυπνήσεις. Από φόβο να μην σε κάνω να κλάψεις τρομαγμένο ή μην διαλύσω τα όνειρά σου. Θα συνεχίσω να σου διηγούμαι με λόγια απλά και με ωραίες λέξεις την ιστορία μου. Χωρίς τέλος.
Βλέπεις, σκοπό δεν έχει το τέλος του παραμυθιού αλλά το παραμύθιασμα. Όχι τόσο το δικό σου αλλά το δικό μου. Πως όλα αυτά δεν είναι μια στιγμή και πως, ίσως, κρατήσουν για πάντα.
Γιατί, μωρό μου, πόσο μικρό μοιάζει το «για πάντα» κάτι τέτοιες στιγμές; Και πόσο γρήγορα θα αλλάξουν όλα, θα μεγαλώσεις και δεν θα σε νοιάζει το τέλος της ιστορίας μου και δεν θα θες το παραμύθι μου για να κοιμηθείς και να ονειρευτείς;
Αλλά μην σε νοιάζει. Έχουμε καιρό ακόμα. Όχι πολύ, αλλά έχουμε χρόνο για κάποιες αναμνήσεις. Κλείσε τα ματάκια σου και μην φοβάσαι.
Η μαμά είναι εδώ.
Καλή σου νύχτα!
