Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου
Και ξαφνικά μένεις μόνος. Και αρχίζει να σου αρέσει. Και περνάς καλά. Και δεν θέλεις κανέναν γιατί λες έχεις βαρεθεί.
Ωραία που είναι η ζωή!
Έχεις σχεδιάσει πια τη ζωή σου σε άλλο επίπεδο. Είσαι πια μόνος/η και όλα εξαρτώνται και γυρνούν γύρω σου. Έχεις φτιάξει στο κεφαλάκι σου διαφορετικά τη ζωούλα σου πια.
Ωραίο και αυτό το κομμάτι της. Ξενοιασιά και ανεξαρτησία σε όλο της το μεγαλείο.
Ξέφρενα βράδια με φίλους. Ποτά, φαγητά, εκδρομές, πάρτι.
Κανέναν πάνω από το κεφάλι σου. Καινούργιες παρέες. Το λεγόμενο πάρτι άνιμαλ. Και όλα τα σχετικά του ελεύθερου ανθρώπου.
Δεν θέλεις να ακούσεις καν για σχέσεις και ότι έχει να κάνει με το να σε κρατήσεις έστω και λίγο δέσμιο μέσα στο σπίτι.
Τα έχεις ζήσει άλλωστε και δεν είναι στα σχέδια σου τώρα πια. Καιρός να ευχαριστηθείς την μοναξιά σου. Να περάσεις καλά για πάρτη σου και μόνο.
Αλλά η ζωή δεν σε ρώτησε και ούτε έχει σκοπό. Είναι αυτό που το σύμπαν συνωμοτεί για να σου φέρει τα πάνω κάτω.
Αρκεί μόνο ένα βράδυ και όλα έχουν έρθει τούμπα.
Τώρα;
Έφαγες την κατραπακιά στο κεφάλι . Τα μάτια σου γυρνάνε σαν εκείνα των καρτούν. Πετάνε σπίθες και γενικότερα μένεις με το στόμα ανοιχτό.
Ωραίαααα.
Είναι που όλα ήταν όμορφα και απλά. Εσύ, οι παρέες σου, τα ποτά και τα ατελείωτα ξενύχτια. Ουφ!
Και κάπου εκεί σκάει μύτη και σου μιλάει. Και σου ζητάει να βγείτε. Και έχεις κοκκινήσει. Και ή καρδιά σου θα φύγει από το στέρνο σου. Και ο χρόνος περνάει. Και πρέπει να ανοίξεις το στόμα σου και να μιλήσεις. Και νιώθεις πως το ταβάνι έρχεται κατά πάνω σου.
Έλεος! Μίλα και ότι γίνει…
Η αχνή σου φωνή, επιτέλους, έχει βγει και ακούγεται εκείνο το ένδοξο, τεράστιο ΝΑΙ.
Το είπες. Τώρα πάει. Τώρα τρέχουμε να μαζέψουμε τα αμάζευτα.
Σκέψεις τριγυρνούν στο μυαλό σου τύπου : βιάστηκα, καλά δεν περνούσα τι το ήθελα, είναι κούκλος/α, πήρε φωτιά το Κορδελιό, ας με βοηθήσει κάποιος και όλα τα σχετικά.
Βασικά, τρικυμιά.
Τρικυμία από εκείνες τις όμορφες όμως. Εκείνες της πρώτης γνωριμίας που κανένας μας ποτέ δεν έχει ξεχάσει από κανένα πρώτο ραντεβού.
Και έρχεται η ημέρα που θα συναντηθείτε και νιώθεις πως θα σπάσει η καρδιά σου.
Είδες τελικά; Είχες ξεχάσει πόσο όμορφη είναι αυτή η αίσθηση.
Και συναντιέστε και χάνεις τη γη κάτω από τα πόδια σου. Όμορφο, ξεχασμένο συναίσθημα!
Ο καιρός περνάει και μαζί έχετε αρχίσει να κάνετε όμορφες σκέψεις για το μέλλον σας. Και το περίεργο είναι πως σου αρέσει.
Σκέψεις όπως του να μείνετε μαζί ένα Σαββατοκύριακο. Σκέψεις του να πάτε μαζί σε ένα κάλεσμα φίλων. Γενέθλια, γιορτές. Ακόμα και η σκέψη μιας εκδρομής. Σκέψεις για το μέλλον που δεν πίστευες πως θα είχες πριν λίγο καιρό.
Και όλα αυτά αρχίζουν να σου αρέσουν.
Και κολλάτε όλο και πιο πολύ ο ένας με τον άλλον.
Και έρχεται η στιγμή που λείπετε ο ένας στον άλλον και δεν μπορείτε να ζήσετε μακριά.
Η πρώτη σκέψη το πρωί και η τελευταία το βράδυ…
Πως άλλαξαν έτσι τα πράγματα; Πώς άλλαξε έτσι η ζωή σου; Πολλές ερωτήσεις χωρίς όμως απαντήσεις. Δεν σε νοιάζει πια. Είναι το άλλο σου μισό.
Και είναι τόσο όμορφη αυτή η νέα εισαγωγή στη ζωή σου.
Ότι πιο όμορφο έχεις ζήσει.
Ότι πιο όμορφο ζεις!
