Γράφει η Μαρία Αρφαρά
Να θυμάσαι πάντα πως οσα λιγότερα ξέρει κάποιος για σένα , τόσο το καλύτερο. Αλήθεια και γιατί θα πρέπει να γνωρίζει; Τα προσωπικά σου θα πρέπει να τα κρατάς για σένα μονάχα και να μην τα διατυμπανίζεις δεξιά και αριστερά. Πολλές φορές , είμαστε τόσο χαρούμενοι , που θέλουμε να μοιραστούμε τη χαρά μας με τους γύρο μας.
Αυτό είναι πολύ μεγάλο λάθος διότι ελάχιστοι θα χαρούν και αυτοί θα είναι οι άνθρωποι που μας αγαπάνε πραγματικά. Το ίδιο ισχύει και με τα δυσάρεστα γεγονότα της ζωής μας. Έχουμε την τάση αν για παράδειγμα τσακωθούμε ε με τον σύντροφό μας , στο ζενίθ του θυμού μας, να εξαπολύουμε κατηγορίες προς το πρόσωπό του , τις οποίες ναι μεν δεν εννοούμε αλλά μένουν δε στη μνήμη των ανθρώπων με τους οποίους τις μοιραστήκαμε.
Έτσι την επόμενη φορά που ο θυμός μας θα διαλυθεί και επανασυνδεθούμε με το ταίρι μας , οι άνθρωποι τους οποίους εσφαλμένος εμπιστευτήκαμε , θα μας κοιτούν επικριτικά. Γ ‘αυτό κάθε φορά που θα τσακωθείς με κάποιον άνθρωπο, είτε είναι αδερφός σου, πατέρας σου, φίλος σου, να το σκεφτείς πολύ καλά προτού μιλήσεις σε οποιονδήποτε!
Πάντα να μοιράζεσαι με τους ανθρώπους που συναναστρέφεσαι ελάχιστα πράγματα χωρίς πολλές λεπτομέρειες. Και να φροντίσεις κι εσύ να κρατάς μια στάση διακριτικότητας με τους γύρο σου. Μην ρωτάς πολλά πράγματα ώστε να μην έχει το θάρρος και ο συνομιλητής σου να σου κάνει αντίστοιχες ερωτήσεις.
Εξάλλου τι νόημα έχει να γνωρίζουμε πολλές πληροφορίες για τους συνανθρώπους μας; Ας ασχοληθούμε με τη δική μας ζωή και τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να βελτιώσουμε την ποιότητα της τόσο γιατο καλό το δικό μας όσο και των παιδιών μας, αν κι εφόσον έχουμε.
