Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος
Λάθος κατάλαβες και λάθος σου τα έχουν μάθει αγάπη μου.
Λάθος οι πεποιθήσεις σου και λάθος τα βολικά νομίζω σου.
Λάθος σου λέω οι θεωρίες σου και πέρα για πέρα λάθος τα ανόητα πιστεύω σου.
Δεν είναι όλοι οι άντρες ίδιοι, μην κρίνεις από όσους γνώρισες, από όσα σου λένε οι φιλενάδες σου, και κυρίως μην κρίνεις από τον εαυτό σου.
Εγώ λοιπόν χαζούλα μου, δεν ήθελα να κοιμάμαι απλά μαζί σου, ήθελα και να ξυπνάω μαζί με εσένα!
Δεν ήθελα να σε βλέπω μόνο φτιαγμένη, φωτεινή κι εντυπωσιακή, ήθελα να βλέπω και τα ανακτά μαλλιά σου, το μακιγιάζ σου χαλασμένο και τα μάτια σου να με κοιτούν αγουροξυπνημένα, όταν πια έξω θα έχει χαράξει.
Ποτέ μου δεν μου ήταν αρκετό το να μπαίνεις στα σεντόνια μου, να ενωνόμαστε, να τρελαινόμαστε, κι ύστερα να φεύγεις, ήθελα να σε κρατάω αγκαλιά και μετά από την πράξη, ως την ανατολή, και να σε ερωτεύομαι ξανά, νιώθοντας την ανάσα σου πάνω στο πρόσωπο μου!
Μάθε το σήμερα πως κάθε φορά που έφευγες, εγώ υπέφερα.
Κάθε φορά που αποχωρούσες, ερήμωνε ο κόσμος μου.
Κάθε φορά, σου λέω, που εσύ έφευγες, πονούσα στην ψυχή μου.
Κάθε φορά που μου δάνειζες στιγμούλες πάθους κι ύστερα φορούσες τα ρούχα σου και αποχωρούσες, ήταν σαν να μου τις έπαιρνες όλες πίσω τις στιγμές μας.
Κάθε φορά που εσύ με άφηνες εκεί, με έκανες να αισθάνομαι σαν αρσενική πουτάνα.
Όλες εκείνες τις φορές που έκλεινες την πόρτα φεύγοντας, κι εγώ εμένα πίσω, θεωρώντας εσύ πως έχω πάρει αυτό που ήθελα, έκανες ένα τεράστιο λάθος, αυτό που εγώ ήθελα, ήτανε έξω από την πόρτα μου γαμώτο σου!
Ξέρεις, νομίζετε ότι όλοι οι άντρες αρκούμαστε με το επίκαιρο, όμως δεν είναι καθόλου έτσι τα πράγματα!
Θες να σου πω ξανά πως είναι;
Όταν ένας άντρας είναι στα αλήθεια ερωτευμένος και δεν καυλαντίζει απλά, ποτέ δεν του είναι αρκετό το να κοιμηθεί μαζί σου, θέλει και να ξυπνάει μαζί σου, και το ίδιο θα ζητάει κι από εσένα.
