Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη
Μεγαλώνοντας συνειδητοποιούμε ότι η στεναχώρια είναι απλά χάσιμο χρόνου.
Ναι, με το να στεναχωριόμαστε δεν κερδίζουμε κάτι απλά ασχολούμαστε με το “τίποτα”.
Και ξέρεις γιατί;
Γιατί η στεναχώρια για πράγματα που δεν αλλάζουν πια, δεν είναι λύση.
Ούτε η στεναχώρια για πράγματα άσχημα που όμως διορθώνονται, σου προσφέρει κάτι.
Γι’ αυτό αντί να στεναχωριόμαστε ας αναλάβουμε δράση.
Σε κάθε αρνητικό συμβάν ας κρατάμε τα θετικά στοιχεία που μπορεί να κρύβει.
Ας προσπαθούμε να γελάμε περισσότερο και ας έχουμε δίπλα μας ανθρώπους που μάς θέλουν χαρούμενους.
Ας μη στεναχωριόμαστε για όλα τα κακά αυτού του κόσμου, παίρνοντας την ευθύνη πάνω μας.
Βέβαια δε γίνεται να φτάσουμε σε ένα σημείο να μη στεναχωριόμαστε για τίποτα. Όμως μπορούμε να βάλουμε φρένο στο συναίσθημα που λέγεται στεναχώρια.
Πρέπει να το κάνουμε γιατί σιωπηρά δηλητηριάζει τη ζωή μας ρίχνοντας τις άμυνές μας, ψυχικές και σωματικές.
Θα δεις, λοιπόν, περνώντας τα χρόνια και κοιτάζοντας προς τα πίσω ότι η στεναχώρια ήταν και θα είναι χαμένος χρόνος.
Ακούς;
