Γράφει η Νεφέλη
Γεια σου,
ελπίζω να μην σε ενοχλώ και να μην είναι ακατάλληλη η στιγμή. Έχω καιρό να σε δω και να σε ακούσω και ομολογώ πως μου λείπεις πολύ.
Δεν ήξερα αν πρέπει να σου γράψω. Φοβάμαι, δε στο κρύβω. Βλέπεις πέρασαν μήνες από την τελευταία μας συνάντηση και η ζωή σου μπορεί από τότε να έχει αλλάξει.
Δεν θέλω να σε κουράσω. Θα προσπαθήσω να είμαι όσο πιο σύντομη μπορώ. Είναι βλέπεις που με τρώνε κάποιες σκέψεις που πρέπει να στις πω γιατί αν δεν τις βγάλω από μέσα μου νιώθω πως με πνίγουν.
Όχι, δε θα σου μαυρίσω τη ψυχή. Θέλω απλά να σου θυμίσω πως υπήρξες μοναδικός για μένα.
Τίποτα δεν είναι ίδιο μετά τον χωρισμό. Δεν προσπαθώ να σε καλοπιάσω. Απλά σου λέω τι νιώθω.
Έχω πεθυμήσει πολύ τα μάτια σου και το χαμόγελο σου. Διψάω να ακούσω τη φωνή σου και πολλές φορές ονειρεύομαι πως κοιμάμαι και ξυπνώ στο πλάι σου.
Ακόμη κρατάω εκείνη την αγαπημένη μας συνήθεια και εξακολουθώ να πίνω τον Κυριακάτικο καφέ στην όμορφη ρετρό καφετέρια που πηγαίναμε μαζί. Κάθε φορά ελπίζω πως θα σε δω, μα μάταια. Αν θελήσεις πότε να μου κάνεις έκπληξη εκεί θα με βρεις. Αν όχι, δεν πειράζει, καταλαβαίνω.
Είναι βλέπεις όλος ο κόσμος τόσο αλλόκοτος και ανάκατος χωρίς εσένα που δεν μπορώ να τον συνηθίσω.
Έγινα πολύ φλύαρη συγγνώμη.
Θέλω να θυμάσαι πως είσαι μοναδικός. Μην ξεχάσεις πότε ποιος είσαι και πως αξίζεις το καλύτερο. Όταν έχεις δύσκολες μέρες μη το βάζεις κάτω. Κράτα το κεφάλι ψηλά, όπως μόνο εσύ ξέρεις. Είσαι αγωνιστής και έχεις μέσα στη καρδιά σου κρυμμένα πολύτιμα πετράδια.
Όμως, πού και πού να αφήνεσαι. Να παραδίνεσαι στις αδυναμίες που μπορεί να σε πλευρίσουν.
Μη φοβάσαι να κλάψεις. Στο έχω ξανά πει. Και οι άντρες κλαίνε.
Τα όνειρα σου να μην τα χαραμίσεις .Ούτε στάλα. Να τα κυνηγήσεις ένα- ένα.
Άραγε, είσαι ευτυχισμένος; Πόσο θα ήθελα να ξέρω.
Βλέπεις; Λόγια αγάπης ήθελα να σου πω κι όχι να σου γκρινιάξω.
Φεύγοντας σου ζήτησα να μου υποσχεθείς πως θα σε προσέχεις και μου το υποσχέθηκες. Το τηρείς ή το ξέχασες;
Αυτό μου τρώει το μυαλό αγαπημένε μου, αν έχω το παραμικρό δικαίωμα να σε αποκαλώ έτσι .
