Αν δεν σου λέει την αλήθεια, δεν είναι φίλος. Είναι χειροκροτητής του ναυαγίου σου.
Γράφει η Ελπίδα Τάσσιου
Οι φίλοι δεν είναι εδώ για να σου λένε πάντα «ναι».
Δεν είναι εδώ για να συμφωνούν με κάθε σου λάθος, να σε νταντεύουν στα ψέματά σου, να χειροκροτούν τις αδυναμίες σου.
Δεν είναι εδώ για να σου χαϊδεύουν τα αυτιά, αλλά για να σου τα τραντάζουν όταν χάνεις τον εαυτό σου.
Ο αληθινός φίλος δεν είναι αυτός που σου κάνει όλα τα χατίρια.
Είναι εκείνος που θα σου πει την αλήθεια, ακόμα κι αν σε πονέσει.
Εκείνος που θα κάτσει δίπλα σου όταν τα κάνεις όλα θάλασσα, αλλά πρώτα θα σε ταρακουνήσει.
Θα σου πει: «Ξύπνα. Δεν είσαι αυτός. Δεν αξίζεις αυτό το χάλι».
Δεν είναι πάντα γλυκός ο φίλος. Είναι ωμός. Απαιτητικός.
Σε θέλει ακέραιο, όχι συμβιβασμένο.
Σε θέλει όρθιο, όχι κουκουλωμένο στην άρνηση.
Και κάποιες φορές, θα χρειαστεί να απομακρυνθεί για να σου δώσει χώρο να ξαναβρείς τον δρόμο σου.
Φίλος είναι αυτός που δεν θα χαρεί με τα εύκολά σου.
Θα χαρεί όταν δεις ποιος είσαι. Όταν σταθείς στα πόδια σου χωρίς ψεύτικες πατερίτσες.
Είναι αυτός που θα είναι εκεί, όχι για να σου προσφέρει άνεση, αλλά για να σου θυμίζει την αξία σου, όταν εσύ την ξεχνάς.
Αν λοιπόν ψάχνεις φίλους για να σε βολέψουν στη βολή σου, ψάχνεις κολακέματα.
Όχι ανθρώπους.
Κι οι φίλοι, οι αληθινοί, δεν γεννήθηκαν για να είναι βολικοί.
Γεννήθηκαν για να σε εξελίσσουν.
