Γράφει η Ελένη Σάββα
Σ’αγαπώ. Αγαπώ τα καλά σου, τα κακά σου, αγαπώ όλο σου το είναι. Το γέλιο σου…
Το αγαπώ το γέλιο σου καρδιά μου, το λατρεύω. Μ’αρέσει να το προσέχω, να το φροντίζω, να το καμαρώνω.
Το αγαπάω. Είναι σαν ένας μικρός πολύτιμος μυστικός θησαυρός, που ενώ όλοι βλέπουν, κανείς δεν το κοιτάει με τον τρόπο που το κάνω εγώ.
Στα μάτια μου, το γέλιο αυτό, είναι γέλιο που δίνει δύναμη και κουράγιο, είναι γέλιο που φαντάζει μαγικό, γιατί με κάνει ασυνείδητα, να γελάω και γω. Στα μάτια μου, είναι μοναδικό!
Πόσο το αγαπώ!Πόσο σε αγαπώ! Να μου γελάς, να μου γελάς ψυχή μου και να προχωράς μπροστά. Είναι όμορφο και μοναδικό να βλέπεις την καρδούλα κάποιου αγαπημένου σου να γελάει. Μ’αρέσει να βλέπω τη δική σου. Μου θυμίζει θάλασσες ήρεμες κάποια δειλινά του Αυγούστου, ηλιοβασιλέματα που χρυσαφίζουν στις ακτές τους…
Αναρωτιέμαι αν όντως είναι το πιο όμορφο πράγμα δυο χέρια που κρατιούνται σφιχτά και λένε σ’αγαπώ με τον τρόπο τους… Αναρωτιέμαι πόση παραπάνω ευτυχία μπορεί να υπάρξει…
Αυτή η αίσθηση όταν με κρατάς αγκαλιά και γελάμε μαζί, αυτή η υπέροχη αίσθηση με κάνει να νιώθω οτι πετάω και μου ηρεμεί την ψυχή.
Είναι πολύτιμο να έχεις ένα άνθρωπο να σου ηρεμεί την ψυχή. Να έχεις ένα άνθρωπο να ξεφεύγεις απο τα καθημερινά τρεξίματα και άγχη. Ένα άνθρωπο, που μαζί του είσαι ο εαυτός σου και δεν κρύβεσαι ούτε μια στιγμή, για τίποτα!
Γέλα μου, χαμογέλα μου, γιατί έχεις το πιο όμορφο γέλιο που έχουν δει τα μάτια μου και που έχει νιώσει η ψυχή μου…
Μην το αφήσεις να σβήσει ποτέ. Αξίζει πολλά,αξίζει τα καλύτερα! Κι’ όταν δεν βρίσκεις λόγο να χαμογελάσεις, να θυμάσαι πως σ’αγαπώ. Πολύ.
