Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος και η Ματίνα Νικάκη (MaGio)
Εκείνος:
Όταν θα βρεις τον άνθρωπο σου, δεν θα είναι μια μέρα ασυνήθιστη, δεν θα βγει ο ήλιος ξαφνικά από την δύση, δεν θα αλλάξει χρώμα ο ουρανός.
Όταν θα βρεις τον άνθρωπο σου, δεν θα σε ενημερώσει κανένας για να προετοιμαστείς, δεν θα συμβεί καμία κοσμογονία, ούτε μέσα σου ούτε κι έξω σου, δεν θα πάψει η Γη να περιστρέφετε περιοδικά.
Όταν θα βρεις, σου λέω τον άνθρωπο σου, θα είναι μια Δευτέρα σαν όλες τις Δευτέρες, μια Τετάρτη που θα έχεις 24 ώρες, ένα Σάββατο που όλοι θα ετοιμάζονται να βγούνε.
Έτσι κι εσύ!
Ίσως φορέσεις τα καλά σου, νομίζοντας πως θα είναι μια νύχτα ακόμη, τυπική και βαρετή.
Ίσως βαριέσαι να βγεις, και τελικά σου κάνεις χάρη.
Ίσως σε βγάλουν με το ζόρι οι κολλητοί σου κι εσύ θα τους γκρινιάζεις.
Όταν θα βρεις τον άνθρωπο σου φίλε μου, τίποτα δεν θα σου το προμηνύει στην αρχή.
Στο τέλος όμως..
Στο τέλος ο κόσμος πια δεν θα είναι ο ίδιος, όπως ήτανε παλιά. Θα είναι ροζ, θα είναι κόκκινος, θα είναι άσπρος, θα είναι ο κόσμος που θα ζει ο άνθρωπος σου. Και όλοι οι άλλοι κόσμοι θα σου είναι αδιάφοροι εντελώς.
Εκείνη:
Η μέρα εκείνη, που θα γνωρίσεις τον άνθρωπο σου, 24 ώρες θα έχει, ναι. Δεν θα μας επιτεθούν UFOs.
Αν είναι μέρα, ίσως τρέχεις να προλάβεις τα μαγαζιά γιατί κάτι ξέχασες που χρειάζεσαι. Το μόνο σίγουρο στην τρέλα της καθημερινότητας σου, είναι ότι δεν περνάει ούτε σα σφαίρα από το κεφάλι σου ότι, “εγώ τα επόμενα δευτερόλεπτα θα πέσω πάνω στον ερωτά της ζωής μου!”
Πού αν, λέω αν, κάτι τέτοιο συμβεί την ώρα εκείνη, η τύχη σου θα ρίξει τρελό γέλιο με το μυαλό σου! Να το ξέρεις.
Αν είναι νύχτα, ίσως αδιάφορη σου φαίνεται εξ αρχής.
“Δεν ξέρω εσείς, αλλά εγώ από τη νύχτα έχω μεγάλες απαιτήσεις και προσδοκίες, μεγαλύτερες από τη μέρα σίγουρα.”
Έτσι λοιπόν ίσως κι εσύ, μια νύχτα προσπαθείς να βρεις το λόγο που θα ήθελες να ξυπνήσεις το πρωί, αλλιώς. Μ’ ένα μεγάλο χαμόγελο και την ελπίδα σου πιο φωτεινή, γιατί καιρό την ξεκούραζες.
Σίγουρα δεν ξέρει κανένας μας, πού και πότε θα ανταμώσει μ’ εκείνο το βλέμμα. Εκείνον τον άνθρωπο που λίγα δευτερόλεπτα αφού κοιταχτειτε, το μέσα σου θα επαναστατήσει. Οι παλμοί της καρδιάς σου θα επιταχύνουν και όλες οι πεταλούδες θα αρχίσουν να φτερουγίζουν στο στομάχι σου. Φωνές θα ακούει στο κεφάλι σου που θα σου λένε: “Αν ο έρωτας είχε πρόσωπο θα ήταν αυτό! Δεν θέλω να κοιτάω άλλου, δεν θέλω να ξοδέψω ούτε μια στιγμή, χωρίς να ερωτεύομαι αυτόν τον άνθρωπο!”
Γιατί η ψυχή σου ξέρει! Ξέρει πότε την καταπιέζεις να μείνει κάπου και πότε δε θέλει να είναι αλλού. Αυτή να εμπιστεύεσαι, αυτή είσαι εσύ, εκεί που σου λέει μόνο, σου αξίζει να πας!
