Γράφει η Αριάδνη.
Ανάποδη μέρα η σημερινή. Πολλά μικρά, στραβά και εκνευριστικά σε τσίτωσαν άσχημα. Κάτι με τη δουλειά, κάτι με τους ανθρώπους σου, κάτι με τις υπόλοιπες υποχρεώσεις, ήρθες και φουρτούνιασες κανονικά, αντάριασε η ψυχή σου.
Γι’αυτό και είναι επιτακτική ανάγκη να αποφορτιστείς λίγο. Βάζεις μουσική, παίρνεις κρασάκι, τσιγάρα, και κατασκηνώνεις στο μπαλκόνι σου. Θα ήθελες πολύ να ανέβαινες στην ταράτσα, αλλά που να εξηγείς τώρα στον διαχειριστή της πολυκατοικίας τι σ’έπιασε και κάνεις τη γάτα βραδιάτικα.
Εφηβικό κουσουράκι κι αυτό! Λατρεμένη σου κρυψώνα, τον καιρό εκείνο, η ταράτσα στο πατρικό σου. Όποτε ήθελες να απομονωθείς και ν’αδειάσει λίγο το μυαλουδάκι σου, νυχοπατώντας ανέβαινες τη σκάλα και, αν δεν σε έψαχνε κανείς, μπορούσες να μείνεις με τις ώρες εκεί πάνω.
Λες και θα έβρισκες όλες τις απαντήσεις κάπου εκεί ανάμεσα στη μικρή και τη μεγάλη Άρκτο. Αν και η αλήθεια είναι ότι, όταν χανόσουν ανάμεσα στα αστέρια, δεν έψαχνες για απαντήσεις αλλά έκανες όνειρα, πολλά όνειρα!
Όνειρα για τις σπουδές σου, για τη δουλειά σου, για το δικό σου σπίτι και για τον έρωτα της ζωής σου εννοείται! Όνειρα για μια όμορφη ζωή. Άλλωστε αν δεν κάνεις πολλά όνειρα στην εφηβεία πότε θα τα κάνεις ;
Έλα μου μωρέ, μη μού μελαγχολήσεις τώρα! Εντάξει, η ζωή δεν κύλησε έτσι όπως εσύ την ονειρευόσουν μέσα στο εφηβικό σου κεφαλάκι, αλλά αυτό είναι και το φυσιολογικό. Ποιος είπε εξάλλου ότι η ζωή είναι εύκολη; Μια διαρκής αναζήτηση είναι.
Βέβαια ο καθένας μας, ανάλογα με τα “θέλω” του και τις προτεραιότητές του, αναζητά διαφορετικά πράγματα. Άλλος τα χρήματα, άλλος τη δόξα, άλλος την περιπέτεια, άλλος την ασφάλεια, άλλος τον άνθρωπό του, άλλος τον εαυτό του και η λίστα είναι μακρά..
Μια διαρκής αναζήτηση είναι η ζωή. Κι εσύ ούτε που μπορούσες να φανταστείς όταν έκανες τη γάτα στην εφηβεία σου, αυτό που έμαθες κάποια χρόνια αργότερα. Τότε που συνειδητοποίησες ότι, για να κάνεις όμορφη τη ζωή σου, το σημαντικότερο που έπρεπε να “σπουδάσεις”, να “δουλέψεις” και να αγαπήσεις, ήσουν εσύ!
