Γράφει ο Αλέξης Μαρινέλης
Δύο κόσμοι συγκρούονται μέσα μου. Μεγάλη η μάχη, χωρίς νικητή. Με απώλειες που θα καταμετρηθουν στο τέλος.
Από την μία ή επιθυμία μου να σε κρατήσω στη ζωή μου να μη σε χάσω, να προσπαθήσω να γίνω ο φίλος σου αφού δε μπορεί να είμαι ο σύντροφος σου.
Να μη χάσω το μοναδικό αυτό αγαθό να επικοινωνώ μαζί σου, μαζί με τη κοπέλα που θαυμάζω τόσο πολύ και που με κάνει καλύτερο άνθρωπο. Αυτό το τόσο ξεχωριστό πλάσμα που μπήκε στη ζωή μου και την φώτισε με το χαμόγελο του.
Να κρατήσω το πάθος μου για σένα, και να μετατρέψω τα συναισθήματα μου σε αγνή ανιδιοτελή αγάπη και να συνείδητοποιησω ότι είσαι με κάποιον άλλον και ότι ποτέ δε θα είμαστε μαζί.
Και απο την άλλη στο άλλο στρατόπεδο αυτό το τόσο μεγάλο που νιώθω για εσένα αυτή η φωτιά που δε λέει να σβήσει. Η επιθυμία μου να σε κρατήσω στην αγκαλιά μου να σε φιλήσω, να γευτώ τα χείλη σου, να αγγίξω το κορμί σου, να είμαι εκεί για εσένα, να σου κρατώ το χέρι και να σου λέω το ποσό πολύ σε αγαπώ, να κάνω όνειρα με εμάς τους δύο μαζί
Πού θα καταλήξει αυτή η μάχη; Το άγνωστο με φοβίζει πολύ, ο εαυτός μου με φοβίζει πολύ. Η απώλεια της παρουσίας σου δε με φοβίζει απλά, με τσακίζει με γονατίζει μου κόβει τα φτερά μου αλλά όπως και να έχει πρέπει να βρω τον τρόπο να πετάξω.
