Γράφει η Μαρία Κυπραίου
Η δική μου η Μάνη.. Ο τόπος μου. Καταγωγή από μητέρα. Άργησα πολλά χρόνια να την ανακαλύψω αλλά μόλις πάτησα το πόδι μου σε αυτά τα χώματα δεν ήθελα να φύγω. Κολλημένη κάθε καλοκαίρι να ανακαλύπτω, πύργους, ερημικές παραλίες και νέους ανθρώπους. Ναι, είναι περίεργοι οι άνθρωποι της. Ξινοί και περίεργοι. Δεν θα μιλήσουν εύκολα και δεν θα σε καλωσορίσουν. Άγριος τόπος και ακόμα πιο άγριοι άνθρωποι. Θα γνωρίσεις όμως και εκείνους τους λίγο διαφορετικούς. Τους πιο καλούς, πιο ανοιχτούς.
Η Μάνη μου. Πατρίδα και ανάσα. Μέσα Μάνη, έξω Μάνη, Λακωνική Μάνη, Μεσσηνιακή Μάνη. Σε όποιο μέρος και αν πατήσεις δεν θα θες να φύγεις. Συνδυάζει υπέροχα βουνό με θάλασσα, το άγριο και το ήμερο, το άγνωστο με το γνωστό. Υπέροχες παραλίες, άλλες με βότσαλο, άλλες με βράχια και λίγες με άμμο, γιατί είπαμε είναι άγριος τόπος η Μάνη.
Από Αρεόπολη, Λιμένι, Γύθειο, Βάθεια, Κότρωνας μέχρι Στούπα και Ταίναρο όλα. Μια μαγεία. Άπειρες εκκλησίες σε όλο το εύρος της, μουσεία, πύργοι και αρχαιολογικοί χώροι. Δεν έχει δέντρα, μόνο χαμηλή βλάστηση και πολύ ρίγανη. Να φας το σύγκλινο με το πορτοκαλί και το φασκόμηλο και θα με θυμηθείς.
Τι τόπος και αυτός. Τόσο διαφορετικός από τους άλλους, τόσο ιδιαίτερος και τόσο ξένος ταυτόχρονα. Πολλές φορές θα νιώσεις ξένος. Είναι αλήθεια οι Μανιάτες δε τα πάνε πάντα καλά με τους υπόλοιπους. Είναι μια μοναδική κατηγορία ανθρώπων. Δεν μοιάζουν με τους άλλους, δεν φέρονται σαν τους άλλους.
Τόπος μαγικός, με γαλάζοπράσινα και τιρκουαζ νερά, βράχια, χρυσή άμμος, υπέροχα χωριά, πεντανόστιμο τοπικό φαγητό, κρυφά μέρη που θα σου φανερώσουν μόνο οι ντόπιοι και αν σε συμπαθήσουν.
Η δική μου η Μάνη έχει πολλά περισσότερα από όλα αυτά, έχει πολλές αναμνήσεις, έχει ερωτικά καλοκαίρια, έχει χρυσό ήλιο, ηλιοκαμένο σώμα, ξεγνοιασιά, ανεμελιά και σγουρά μαλλιά γεμάτα αλμύρα. Έχει κορμί αέρινο, σκηνή και αιώρα. Παγωμένο καφέ και ρακέτες. Έχει βιβλία και βραδινές βόλτες. Η δική μου η Μάνη συνθέτει το τέλειο καλοκαιρινό σκηνικό για τις πιο απολαυστικές καλοκαιρινές διακοπές.
