Γράφει η Τζένη Ζάικου
Μπορείτε να με έχετε στο νου σας ως έναν από τους ανθρώπους που ανυπομονούν όλο τον χρόνο για τα Χριστούγεννα. Μεγαλώνοντας έμαθα να αγαπάω και τις άλλες εποχές, το φθινόπωρο, την εποχή της γέννησής μου, που τόσο φαίνεται να με εκφράζει με τις πορτοκαλιές και κόκκινες αποχρώσεις να πετάνε παντού τριγύρω, την άνοιξη, την εποχή της αναγέννησης, της δημιουργικότητας, όπου όλα είναι λίγο πιο πολύχρωμα και φωτεινά, ακόμη και τον χειμώνα, με το αναζωογονητικό κρύο, τα υπερμεγέθη πουλόβερ και τις μάλλινες κάλτσες, τους ζεστούς καφέδες και το αχνιστό τσάι.
Αλλά πάντα, μα πάντα, τα Χριστούγεννα είχαν μία ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου. Τα χριστουγεννιάτικα δέντρα και τα δώρα, η μουσική, η όλη αίσθηση βρε παιδί μου, δημιουργεί μαγεία. Γεννά μαγεία μέσα μας. Αγγίζει μία ευαίσθητη χορδή. Ίσως όχι όλες τις χρονιές. Σίγουρα κάποιες είναι πιο δύσκολες από άλλες και αυτό μας το κάνει πιο δύσκολο να χαρούμε τις γιορτές. Μα τα Χριστούγεννα είναι μία σταθερά. Κάθε χρόνο φτάνουν στην ώρα τους για να μας χαρίσουν μία αίσθηση ανανέωσης και ελπίδας.
Αυτό που πάντα έβρισκα δύσκολο όμως, ήταν η συνέχεια. Τα Χριστούγεννα είναι όντως μαγικά, μια γλυκιά παρηγοριά στην αμείλικτη καθημερινότητα, μα πάντα τελειώνουν και αφήνουν πίσω τους έναν απόηχο πικρής νοσταλγίας. Πάντα θέλουμε λίγο ακόμα. Αυτό που αναρωτιέμαι όμως είναι γιατί. Γιατί μόλις τελειώνουν οι γιορτές αρχίζει να πλανιέται μια κατάθλιψη στον αέρα, ένα άγχος για τη συνέχεια; Λες και γνωρίζουμε πώς να νιώσουμε και τί να κάνουμε κατά τη διάρκεια των γιορτών, μα στη συνέχεια βρίσκουμε τον εαυτό μας ανίδεο ως προς την πορεία που θα ακολουθήσουμε.
Φυσικά υπάρχουν οι άνθρωποι που αισθάνονται έξτρα παρακινούμενοι το πρώτο διάστημα μετά την πρωτοχρονιά. Καινούργιοι κανόνες, νέα ρουτίνα, όλα από την αρχή για ένα τέλειο σώμα-μυαλό-καθημερινότητα. Συνήθως βέβαια τόσο έντονες αλλαγές δεν μπορούν να μονιμοποιηθούν, καθώς ο οργανισμός δεν μπορεί να υιοθετήσει τόσες καινούριες πληροφορίες και συνήθειες ταυτόχρονα. Παρόλα αυτά, πάντα θαυμάζω τους ανθρώπους που προσπαθούν. Που δοκιμάζουν.
Εγώ, προσωπικά, αρπάζομαι από τα μικρά πράγματα. Ένα πιο καθαρό σπίτι. Μία μέρα self care την εβδομάδα. Έστω και μία σελίδα διάβασμα την ημέρα. Πέντε λεπτά stretching. Αναπνοές. Πράγματα τα οποία με “παίρνει” να προσθέσω στην καθημερινότητά μου.
Οι γιορτές είναι η περίοδος για να φορτίσουμε την ψυχικές μας μπαταρίες. Είναι μία παύση που όλοι έχουμε μεγάλη ανάγκη. Διότι, μόνο αν σταματήσεις και αφουγκραστείς θα μπορέσεις να κάνεις μία αποτίμηση της χρονιάς και της ζωής που έζησες σε αυτό το διάστημα, να αξιολογήσεις τις συνήθειές σου, τί σε έκανε χαρούμενο και τί θα ήθελες να αλλάξεις.
Η περίοδος μετά τις γιορτές λοιπόν είναι η περίοδος της αναγέννησης και των νέων αρχών. Είναι η ώρα να θέσουμε νέους στόχους και να βρούμε τη διάθεση και την ανάγκη να σχεδιάσουμε μία όμορφη χρονιά, να πατήσουμε γερά στα πόδια μας ώστε να στρώσουμε το χαλί στο οποίο θα περπατήσουμε την υπόλοιπη χρονιά.
Μέχρι να έρθουν και πάλι τα Χριστούγεννα και να μας αποσυμφορίσουν, να μας δώσουν μια πνοή χαλάρωσης και μια ζεστή αγκαλιά για να κουρνιάσουμε με την αχνιστή μας κούπα ώστε να θυμηθούμε όλα αυτά που πετύχαμε και να δημιουργήσουμε μια όμορφη συνέχεια.
