Γράφει ο Τάσος Ζαννής
Κι αν η απόσταση μεταξύ τους μετράει κάτι χρόνια καιρό,
κι αν κάποτε μίλησαν με λόγια ανάρμοστα
και είπαν πράγματα που δεν τα εννοούσαν,
κι αν δεν αγγίζονται πια όπως τότε,
κι αν κανείς δεν έχει τον ίδιο απαράμιλλο και διψασμένο έρωτα όπως τότε,
κι αν κανείς δεν μιλάει γι’ αυτό που ξέρουν και οι δύο,
για αυτά που έζησαν μαζί,
κι αν η προσπάθεια δεν είναι πια αρκετή,
κι αν όλα άλλαξαν και τίποτα δεν είναι όπως τότε,
δεν σημαίνει ότι η καρδιά έχει ξεχάσει
τα χρωματιστά πυροτεχνήματα
που έλαμπαν ψηλά στον ουρανό.
Για όλα εκείνα που κάποτε έκαναν την καρδιά σου να τυλιχτεί στις φλόγες
και τώρα τα θυμάσαι με ένα διακριτικό μειδίαμα.
Κάποτε καταφέραμε να είμαστε ερωτευμένοι,
εκ πρώτης όψεως τώρα
δύο ξένοι.
