Γράφουν ο Γιώργος Καραγεώργος και η Ματίνα Νικάκη – MaGio
Εκείνος: Θες να τους μιλήσουμε για τον έρωτα;
Εκείνη: Ναι αμέ, όμως για το δικό μας έρωτα, την καύλα που ορίζει το μυαλό και το κορμί μας κάθε μέρα περισσότερο.
Εκείνος: Θες κορίτσι μου να πούμε στους ανθρώπους για την αγάπη;
Εκείνη: Ναι ψυχή μου, το θέλω πολύ. Θέλω να μην πάψει κανένας άνθρωπος να πιστεύει σ’ αυτή. Θέλω η αγάπη να υπάρχει παντού γύρω μου. Θέλω έναν κόσμο γεμάτο αγάπη.
Εκείνος: Πως σου φαίνεται η ιδέα να τους πούμε, και πιο πολύ να τους δείξουμε πως είναι το μαζί;
Εκείνη: Το μαζί είναι συμμορία θα τους πω. Αρμονική συνοχή “εγκλημάτων”, με στόχο την ευτυχία. Εγώ πάω μπροστά, αλλά εσύ είσαι πίσω μου. Εγώ σε περιμένω κι είμαι εδώ για σένα.
Εκείνος: Τι θα μου πεις αν σου πρότεινα να τους διδάξουμε τι σχήμα έχει η αγκαλιά;
Εκείνη: Η αγκαλιά είναι σπιτικό τελικά. Ζεστό και ασφαλές, λιτό μα μεγαλειώδης. Είναι εκεί που όλοι θέλουμε να καταλήξουμε μετά από οτιδήποτε. Είναι η απαραίτητη ηρεμία την ψυχής μας.
Εκείνος: Ξέρω!
Θα βρεθούν πολλοί που θα κλωτσήσουν, θα μας πούνε εξυπνάκηδες ή και φαντασμένους.
Θα υπάρξουνε πολλοί που θα πούνε, σιγά, και ποιοι είστε εσείς που θα μας πείτε κάτι τέτοιο. Θα υπάρξουνε πολλοί που θα μας λοιδορήσουν, που νομίζουνε κάτι άλλο από ότι πρεσβεύουμε εμείς. Αλλά μας νοιάζει;
Δεν μας νοιάζει!
Εκείνη: Πάντα και παντού θα υπάρχουν άνθρωποι που κάτι τους πόνεσε και έχασαν την πίστη τους. Στην αγάπη, στους ανθρώπους, στα πάντα. Εμένα καθόλου δεν με πειράζει να μας κοροϊδέψουν. Ξέρεις, πιστεύω πως δεν υπάρχει άνθρωπος που τον βομβάρδισες με αγάπη και δεν σου άπλωσε τελικά το χέρι του. Για ένα χάδι, για την ελπίδα που έχει τόσο ανάγκη να κρατήσει στην ψυχή του ζωντανή. Αυτοί για μένα είναι η πρόκληση. Το βλέμμα τους όταν τους κάνω να σκεφτούν, “θέλω κι εγώ να αγαπηθώ, γαμώτο”!
Εκείνος: Πες τους γυναίκα μου.
Πες τους πως αγάπη είναι δύο άνθρωποι που ξέρουνε να συγχωρούν, που ξέρουνε να χάνουν για να νικήσει η αγάπη.
Εκείνη: Μα αλίμονο θα πω. Όλοι οι άνθρωποι έχουν δικαίωμα να λαθεψουν. Υποχρέωση δική μας είναι να δούμε την πρόθεση. Να εκτιμήσουμε δίκαια τις πράξεις του ανθρώπου μας. Αν δεν μπορείς να καταλάβεις γιατί σου φέρθηκε κάποιος με αυτό τον τρόπο, ίσως έχεις τα δικά σου θέματα να λύσεις και το πρόβλημα το έχεις εσύ. Η ακόμα χειρότερα δεν είσαι εκεί που θα ήθελες να είσαι.
Το πρόβλημα δεν είναι ότι οι άνθρωποι δε συγχωρούν, αλλά ότι δεν θέλουν να καταλάβουν.
Εκείνος: Πες τους πως έρωτας είναι να μην βλέπεις τίποτα πιο κaυλα από τον άνθρωπο σου.
Πες τους πως αγκαλιά είναι εκείνο εκεί το κλείσιμο που σώζει και δεν πνίγει.
Πως το μαζί, είναι εκείνο που δεν μπορείς να ξεχωρίσεις που αρχίζει ο ένας και που τελειώνει ο άλλος.
Πες τους το!
Εκείνη: Εγώ δε θα τους πω τίποτε άλλο, θα ευχηθώ σε όλους να βρουν ότι βρήκαμε εμείς, ο ένας στο άλλο. Γιατί οι λέξεις είναι φτωχές και τα λόγια περιττά. Εμείς ψυχή μου δεν θα τους πούμε, αλλά θα τους δείξουμε, πως η αγάπη υπάρχει. Θα τους δείξουμε και πώς είναι. Κοιτάξτε μας! Αν η ευτυχία είχε πρόσωπο, θα είχε το δικό μας! Κι αν σε κάποια χρόνια η όψη μας γεράσει, η αγάπη μας θα είναι ακόμα εκεί, όπως θα βαθαίνουν οι ρυτίδες μας, πιο βαθιά θα ριζώνει κι αυτή!
