Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου
Γεννιέσαι.. Και από εκείνη τη στιγμή αρχίζουν να προσχεδιάζουν το μέλλον σου. Σου φοράνε χαρούμενα κοκαλάκια στα μαλλιά, σε φωνάζουν κορίτσι και απαιτούν να είσαι χαριτωμένη. Μεγαλώνεις και πρέπει να μάθεις να κάθεσαι σωστά, να μην αντιμιλάς στους μεγαλύτερούς σου, να χαμογελάς και να είσαι προσιτή σε όλους. Σου επιτρέπεται να γκρινιάζεις, γιατί είναι προνόμιο της φύσης σου, αλλά όχι να διαμαρτύρεσαι. Τότε θα είσαι άλλη μία προκλητική που κάνει υπερπροσπάθεια για να ξεχωρίσει.
Στο σχολείο να είσαι η πρώτη μαθήτρια και το καλό παιδί. Να συναναστρέφεσαι τα ήσυχα κορίτσια και να κρατάς τη γνώμη σου για τον εαυτό σου. Μην μπερδευτείς ποτέ και διαφωνήσεις, γιατί θα χαρακτηριστείς και θα σου μειώσουν τους βαθμούς. Δεν ταιριάζουν αυτά σ᾽ένα κορίτσι. Να παίζεις κοριτσίστικα παιχνίδια και ν᾽αποφεύγεις τις παρέες με τ᾽αγόρια. Να φοβάσαι τις φωνές τους, ν᾽απομακρύνεσαι και να μη ρισκάρεις ποτέ να τους εναντιωθείς. Να μην τρέχεις και χτυπάς, να μη λερώνεσαι και να έχεις άριστους τρόπους.
Να έχεις μια δυό καλές φίλες, να περάσετε ήρεμα την εφηβεία. Να σηκώνεις το χέρι σου για να μιλήσεις, όχι μόνο στην τάξη, μα και στη ζωή. Κυρίως εκεί. Να διερευνάς πάντοτε αν είναι πρόσφορο το έδαφος για να δεχτεί τη γνώμη σου, αλλιώς να σωπάς. Μη μιλάς. Αν θέλεις να πετύχεις κάτι, να δρας πονηρά κι εδώ μόλις σε σύστησα στο δεύτερο στοιχείο της φύσης σου. Όχι, μην είσαι εύθικτη και, προπαντώς, μη γίνεις ποτέ αγενής. Τι εννοείς σε προσβάλλει; Μάθε να το καταπίνεις, να μη σ᾽αγγίζει, να είσαι αλύγιστη και αδιάφορη.
Να περάσεις στο πανεπιστήμιο, αλλά να μην αφήσεις τις ιδεολογίες και τις παρέες να σε παρασύρουν. Άγγιξε τη γνώση, μα μην εθιστείς σε αυτήν. Να γνωρίσεις ανθρώπους, να φλερτάρεις, να μην κοιμηθείς σε ξένα κρεβάτια, να κάνεις έρωτα, ποτέ σεξ. Τέσσερα χρόνια ίσα ίσα κι ένα εξάμηνο επιπλέον για να πιστέψεις πως έκανες κι εσύ τη δική σου επανάσταση. Κι έτσι, μ᾽ένα χαρτί στο χέρι κι ένα επιπλέον προσόν στο γυναικείο σου βιογραφικό, αναρωτιέσαι ποια είσαι και προς τα πού βαδίζεις.
Να δεχτείς τη δουλειά με τα μέτρια χρήματα. Να ντύνεσαι κομψά και να μην προκαλείς. Να μην κοιτάς ποτέ τους συναδέλφους σου ίσια στα μάτια, γιατί τότε ξέρεις πως θα φταις εσύ. Μη μείνεις για πολύ καιρό μόνη. Να βρεις ένα καλό παιδί. Να μην επιθυμήσεις, να μην παθιαστείς. Δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο στη γυναικεία φύση σου. Πρέπει να αναπαραχθείς, να μεγαλώσεις παιδιά και κορίτσια όμοια με σένα. Τολμάς να τρομάζεις;
Και ήρθε η ώρα ν᾽αποχαιρετήσεις τη δουλειά. Τα μωρά σε ζητάνε, τα παιδιά θέλουν τη μαμά. Σαν τη μάνα δεν έχει! Κι ο μπαμπάς; Πρέπει να δουλέψει και να εκπληρώσει κι εκείνος τη δική του φυσική προσταγή στην κοινωνία. Γεμίζεις με νεύρα το σπίτι, ξεσπάς σε παιδιά που δε φταίνε και αναζητάς τη διέξοδο σε αδιέξοδες κατευθύνσεις. Γίνεσαι παράδειγμα προς αποφυγή. Να μην κλαις, να μη μιλάς. Στο μπάνιο να ξεσπάς την οργή σου, να μαγειρεύεις νόστιμα φαγητά σε καθημερινή βάση, να νιώθεις ευτυχισμένη κι ευγνώμων που κάποιος επέλεξε για εσένα αυτό το τέλειο οικογενειακό πορτρέτο.
Να μη βγαίνεις μόνη σου και να μη σου λείπουν οι φίλες σου. Να είσαι γυναίκα, αλλά όχι πια θηλυκή. Να είσαι μαμά, αλλά να ξέρεις πως εσύ φταις για την απιστία του άντρα σου. Να φροντίζεις να μη σε λυπούνται, μα να τα δέχεσαι όλα και όλα να τα συγχωρείς.
Να μη ρίξεις ποτέ ευθύνες στους άλλους. Φταις εσύ που δεν ήσουν αρκετά δυνατή για να κάνεις τη ζωή που ήθελες. Να λες ευχαριστώ στον πατέρα σου και να είσαι η καλύτερη κόρη για τη μητέρα σου. Να μην τους απογοητεύσεις, να τους ψάχνεις τακτικά και να τους επιβεβαιώνεις διαρκώς, στάζοντας αίμα απ᾽την ψυχή σου, πως εκπλήρωσες όλα τους τα όνειρα.
Να κοιτάς το πρόσωπό σου στον καθρέφτη και να μαστιγώνεται το “είναι” σου. Κανείς ποτέ δε θα μάθει πόση δύναμη χρειάστηκε για να κόβεις κάθε μέρα λίγο λίγο από τον εαυτό σου, για να πλάσεις αυτό το τερατώδες γυναικείο πρότυπο, που με περισσή υπερηφάνεια θα χειροκροτήσουν, πριν πέσει η αυλαία της ζωής σου.
Άξια!
Θα προτιμούσα να ᾽μαι απλά γυναίκα του εαυτού μου.
