Γράφει ο Κωνσταντίνος Ρούσσος
Εκεί, στο μέρος της καρδιάς, υπάρχει πάντα ένας χώρος που δεν αγγίζει κανείς. Ούτε οι μεγάλοι έρωτες, ούτε οι προσωρινές παρηγοριές. Είναι το μέρος που φυλάς για σένα. Το πιο μυστικό, το πιο σκληρό, το πιο αληθινό κομμάτι σου. Εκεί που δεν χωράνε τα “πρέπει” και τα “ίσως”. Εκεί που δεν μπαίνουν οι ξένοι, ούτε καν εκείνοι που κάποτε πίστεψες πως θα μείνουν για πάντα.
Γιατί η αλήθεια είναι πως κανείς δεν μένει για πάντα. Όσο κι αν το θέλεις, όσο κι αν το παλεύεις, κάποια στιγμή οι άνθρωποι αλλάζουν, φεύγουν ή σε αφήνουν πίσω. Και μένεις εσύ με τα κομμάτια σου, να τα μαζεύεις και να τα κολλάς όπως μπορείς. Εκεί όμως, στο δικό σου μυστικό μέρος, δεν μπορεί να σε πειράξει κανείς. Εκεί μαζεύεις όσα σε κράτησαν όρθια, όσα σε πόνεσαν μέχρι το κόκκαλο, όσα δεν μοιράστηκες ποτέ.
Η καρδιά δεν είναι μόνο για να αγαπάει. Είναι και για να φυλάει. Να κρατάει σιωπές που δεν ειπώθηκαν ποτέ. Να κλείνει μέσα της “αντίο” που έμειναν στη μέση. Να φυλάει εκείνον τον έναν έρωτα που έσπασε, αλλά ποτέ δεν ξεθώριασε. Όσο κι αν προχώρησες, όσο κι αν έζησες άλλα, πάντα θα υπάρχει αυτό το μικρό, κλειδωμένο μέρος.
Και δεν είναι αδυναμία. Είναι δύναμη. Γιατί εκεί μέσα κρύβεται όλη η αλήθεια σου. Ό,τι κι αν δείχνεις στους άλλους, εκεί φυλάς την πιο ωμή εκδοχή του εαυτού σου. Την εκδοχή που δεν έμαθε να συμβιβάζεται, που δεν έμαθε να ξεχνάει εύκολα, που ακόμα πιστεύει πως αξίζει το “πολύ”.
Κι αν τύχει κάποιος και καταφέρει να φτάσει ως εκεί; Τότε είναι που ξέρεις. Είναι που δεν χρειάζονται ούτε λόγια, ούτε αποδείξεις. Είναι που καταλαβαίνεις πως ίσως, τελικά, βρέθηκε ο άνθρωπος που δεν ήρθε να σου πάρει, αλλά να σου μείνει.
Μέχρι τότε όμως, κράτα το μέρος της καρδιάς σου δικό σου. Γιατί ό,τι φυλάς εκεί, είναι η πιο αληθινή εκδοχή σου. Και κανείς δεν αξίζει να την αγγίξει αν δεν ξέρει να την τιμήσει.
