Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος
Εγώ στην θέση σου θα το βούλωνα, στην θέση σου, στο λέω, δεν θα έβγαζα τσιμουδιά.
Εγώ, αν ήμουνα εσύ, που τον έχεις κάνει τάρανδο με τις ενέργειες σου, δεν θα κουνούσα το δάκτυλο μου σε κανέναν, θα το έβαζα στο στόμα μου το δάκτυλο, για να μην μιλάω και γελάει ο κόσμος.
Εγώ στην θέση σου θα έσκαγα!
Δεν θα τολμούσα να κάνω κήρυγμα περί ηθικής, αν ήμουνα σε έναν γάμο που ντροπιάζει την κάθε έννοια του γάμου και του μαζί.
Δεν θα ανάσαινα καθόλου, αν πήγαινα να βγάλω τα μάτια μου με άλλους, και το βράδυ γύριζα σπίτι να πλαγιάσω με τον “άντρα μου”, και μάλιστα στο ίδιο το κρεβάτι, σαν να μην τρέχει τίποτα. Εγώ, μπέσα στο λέω, δεν θα μπορούσα καν να κοιμηθώ απ΄ την ξεφτίλα μου.
Δεν θα έβγαινα, κουνάμενη και σεινάμενη στα καφέ, στα σινεμά, στα θέατρα και στις πλατείες, κρατώντας από το χέρι, εκείνον που τον έχω κάνει ρόμπα με τις πράξεις μου.
Εγώ καμάρι μου, στην θέση σου, θα έψαχνα τρύπα να κρυφτώ!
Αν κοιτούσα τον σύντροφο μου στην τσέπη του κι όχι στην ψυχή του, κι αν έμενα μαζί του, όχι γιατί τον θέλω, γιατί τον σέβομαι και γιατί τον αγαπάω, αλλά γιατί θέλω μόνο το πορτοφόλι του, την άνεση του και την οικονομική ασφάλεια που μου εξασφαλίζει, θα έψαχνα τρυπά σκοτεινή για να κρυφτώ.
Αν πίσω από την πλάτη του τον μείωνα, τον ακύρωνα, τον έβγαζα λίγο, μικρό και άχρηστο, κι από μπροστά του φορούσα την μάσκα της καλής, νοικοκυράς, συζύγου και γυναίκας, θα έψαχνα τρύπα βαθιά για να κρυφτώ.
Εγώ στην θέση σου, θα έβρισκα μια απόμερη σπηλιά για να πάω να τρυπώσω!
Αν μιλούσα για έρωτα, κι εννοούσα πήδημα φτηνιάρικο κι αισχρό, γιατί δεν είμαι ικανή να ξεχωρίσω την στοιχειώδη διάφορα τους, θα τρύπωνα.
Αν μεγάλωνα παιδιά με το δικό σου το μυαλό, με την δική σου ηθική, και σε ένα τέτοιο περιβάλλον, θα τρύπωνα.
Αν είχα τις δικές σου θεωρίες και την δική σου τακτική, αν έστω κι ένας άνθρωπος ήξερε ποια είμαι, στο λέω αλήθεια, εγώ θα τρύπωνα σε μια σπήλια για πάντα απ΄ την ντροπή μου.
Εγώ στην θέση σου, μην αμφιβάλεις, θα ντρεπόμουνα πολύ!
Εγώ σου λέω εσένα, δεν θα σε διάλεγα ακόμη κι αν ήσουνα η τελευταία γυναίκα πάνω στη Γη. Με γυναίκες σαν κι εσένα, δεν είχα, δεν έχω, κι ούτε και θα έχω επαφή. Με ψυχές σαν την δική σου, δεν λέρωσα τα χέρια μου πότε, πάντα οι δικές μου επιλογές ήταν το αντίθετο σου.
Εγώ αν ήμουνα στην θέση σου, δεν θα έβγαζα τσιμουδιά, δεν θα έκανα στους άλλους υποδείξεις, δεν θα κουνούσα το δάκτυλο μου για να τους επιβάλω το σωστό, θα έσκαγα, θα με έτρωγε η ντροπή!
Αλλά μην με ακούς έμενα, άσε με να λέω!
Μην ακούς τι θα έκανα αν ήμουνα στην θέση σου εγώ, γιατί εγώ έχω αξιοπρέπεια, ενώ εσύ φτηνούλα μου, δεν ξέρεις καν τι είναι αυτό που μόλις σου είπα.
Στο κάτω κάτω, που να την βρεις την αξιοπρέπεια εσύ; Δεν την πουλάνε πουθενά, δεν είναι στις βιτρίνες που κοιτάζεις, να πάρεις πάλι τα λεφτά του και να πας πρωί πρωί για να την αγοράσεις.
