Γράφει η Κατερίνα Μίσσια
Με ρώτησες τι ρόλο έχω τελικά στη ζωή σου.
Θα σου πω.
Με άλλον ρόλο μπήκα στη ζωή σου, άλλον κράτησα και με άλλον κατέληξα.
Θέλω στη ζωή σου να είμαι νεράιδα.
Εκείνη η νεράιδα που ζει στα παραμύθια. Που βρίσκεται κάπου κρυμμένη τη μέρα και τη νύχτα, τρέχει στα όνειρα και δίνει λύσεις και αγκαλιές.
Εκείνη που ξαπλώνει μαζί σου στο μαξιλάρι και σου ψιθυρίζει στο αφτί «Είμαι εδώ, συνέχισε…»
Να έρχομαι εκεί που δεν το περιμένεις και με το μαγικό ραβδάκι μου να φτιάχνω λιγάκι τα πράγματα, όσο μπορώ.
Να έρχομαι όποτε έχεις πραγματικά ανάγκη.
Να σου μιλάω, να μου μιλάς, και όλα να φτιάχνουν.
Να έρχομαι όταν πιστεύεις πως κανείς δεν είναι δίπλα σου.
Να έρχομαι όταν θεωρείς πως είσαι στον πάτο.
Να κρατάς το ραβδί μου και να σηκώνεσαι!
Να λέμε εκείνα τα μαγικά τα δικά μας και να πιστεύεις ξανά στον εαυτό σου.
Να σε βοηθάω για ό,τι χρειάζεσαι, με όποιον τρόπο μπορώ.
Ίσως αυτό τον ρόλο τον επέλεξα.
Ίσως και όχι.
Ίσως τον επέλεξε η ζωή για εμάς.
Ίσως δεν είχαμε εμείς, άλλη επιλογή.
Μου φτάνει να είμαι εκεί δίπλα σου, όταν πρέπει. Όταν με χρειάζεσαι.
Δεν χρειάζεται πλέον να μου το ζητήσεις. Εγώ ξέρω. Πάντα το ήξερα.
Ήμουν εκεί, θα είμαι εκεί, για πάντα.
Γιατί οι νεράιδες αγαπάνε με αυτό τον τρόπο!
