Γράφει η Θεανώ Διολή.
Στο έχω πει πολλές φορές, στο φωνάζω κάθε μέρα, κάθε ώρα και στιγμή, στο λέω δυνατά με κάθε τρόπο “μην προσπαθείς να με αλλάξεις”! Είμαι αυτή που είμαι, άλλες φορές τρελή και αλλοπρόσαλλη, αντιφατική και κυκλοθυμική, κτητική και απαιτητική! Τη μια μπορεί να πετάω από χαρά, την άλλη να βυθίζομαι στη θλίψη. Άλλες πάλι μπορεί να είμαι η φωνή της απόλυτης λογικής και άλλες πάλι να μη μπορείς στις λέξεις μου ούτε μια συλλαβή να βρεις να κρατηθείς. Τη μια μπορεί να κλαίω, να φωνάζω, να ξεσπάω όταν άλλο δε μπορώ, την άλλη να σε τραβάω από το χέρι να χοροπηδάμε μαζί επάνω στο κρεβάτι και στους καναπέδες έτσι για εκτόνωση, να βάζουμε δυνατά τη μουσική να ξεκουφαίνουμε τους εαυτούς μας! Στο ξαναλέω άλλη μια φορά “μην προσπαθείς να με αλλάξεις”…I am what I am που λέει και η Gloria Gaynor!
Ναι, φυσικά το ίδιο ισχύει και για σένα. Κι εσύ είσαι αυτός που είσαι! Θέλεις τον χρόνο σου, θέλεις τον χώρο σου, θέλεις να βρίσεις γιατί τα πράγματα πήγαν στραβά στη δουλειά, γιατί το αυτοκίνητο έμεινε στη μέση του πουθενά ενώ πήγαινες σε ένα πολύ σημαντικό ραντεβού, γιατί στο 90′ έχασε η ομάδα σου και θέλεις να τα σπάσεις όλα, γιατί απλά θες να πας μπαρότσαρκα με τα παιδιά να πιείτε μπύρες, ή γιατί θέλεις σαν τρελός να τα παρατήσεις όλα και να κάνεις κοπάνα αυτό το σαββατοκύριακο από τη ρουτίνα και να χαθείς μαζί μου στις ερημιές, ούτε laptop ούτε κινητά!
Ε, ναι λοιπόν εγώ είμαι αυτή που είμαι και εσύ είσαι αυτός που είσαι! Κανένας από τους δυο μας δεν μπορεί ν΄ αλλάξει, κανένας από τους δυο μας δεν θέλει και ούτε πρέπει και ν΄ αλλάξει, γιατί βρεθήκαμε μαζί όχι για να ξοδεύουμε το χρόνο μας και την ενέργειά μας για να καθορίζουμε και να κατευθύνουμε ο ένας τον άλλον. Βρεθήκαμε μαζί όχι για να κάνουμε εκπτώσεις και προσφορές στη σχέση μας, όχι για να γίνω εγώ το “ιδανικό” που έχεις στο μυαλό σου και εσύ το “ιδανικό” πού έχω εγώ στο δικό μου – τι σημαίνει άλλωστε “ιδανικό”; Αν το κάνω αυτό, αν το κάνεις αυτό, αν με πιέσεις, αν σε πιέσω, αν προσπαθήσουμε να αλληλοκαλουπωθούμε άλλου θα καταλήξουμε κι οι δύο… Μη με παρεξηγήσεις, δεν είναι αδιαφορία, δεν είναι εγωισμός, δεν είναι “δε με νοιάζεις” και “δε σε υπολογίζω”, θεμέλιο και στήριγμα στον αλλήλοσεβασμό και στην αμοιβαία εκτίμηση μας είναι, μικρές ανάσες στο “είσαι δικός μου”, “είσαι δική μου” σ΄ αυτό που είμαι, σ΄ αυτό που είσαι, σ΄ αυτό που με ελκύει σε σένα, σ’ αυτό που σε ελκύει σε μένα, σ’ αυτό που αγαπάς σε μένα, σ΄ αυτό που αγαπώ σ΄ εσένα, αυτό είναι!
Γι’ αυτό σου λέω μην προσπαθείς να με αλλάξεις! Ούτε και εγώ πρόκειται να το κάνω αυτό σε σένα! Βρεθήκαμε μαζί για να περάσουμε καλά, να απολαμβάνουμε ο ένας τον άλλον και οι δυο μαζί να ζούμε τη ζωή μ’ όλες τις ιδιοτροπίες της, τις δυσκολίες της και τις χαρές της. Εγώ εκεί για σένα, εσύ εκεί για μένα χωρίς περιορισμούς, πιέσεις και συναισθηματικούς εκβιασμούς! Δυο διαφορετικοί άνθρωποι, ζωές ξεχωριστές που κάπου (ίσως να) εφάπτονται κι ο χρόνος θα το δείξει αυτό, να είσαι σίγουρος!
Είμαι αυτή που είμαι και είσαι αυτός που είσαι, γι’ αυτό στο ξαναλέω άλλη μια φορά και διάβασε τα χείλη μου…ή μάλλον όχι, μην τα διαβάζεις, κόλλα επάνω τα δικά σου και άσε με να στο ψιθυρίσω ακόμη μια φορά, για να το καταλάβεις ακόμα πιο καλά … μείνε μαζί μου για μένα και εγώ θα είμαι μαζί σου για σένα, χωρίς διευκρινήσεις, διερευνήσεις, απορίες και εξηγήσεις…μαζί γι’ αυτό που είμαστε, μαζί για το “εμείς ειλικρινείς, εμείς αληθινοί, εμείς μαζί”!
LoveLetters
