Γράφει η Φύλλις Γκούστη
Και επειδή κακά τα ψέματα, κανέναν δεν μπορείς να πείσεις να αγαπήσει, να αυτοαγαπηθεί, να αλλάξει έστω, αν ο ίδιος δεν θέλει, αν η ψυχή του δεν είναι στο τώρα έτοιμη, μάθε τουλάχιστον να ακούς.
Μάθε τουλάχιστον να είσαι ευγενικός.
Να είσαι ανθρώπινος.
Χάσαμε την ελαστικότητα της ανθρωπιάς μέσα στην εξέλιξη του δήθεν.
Αυτήν την μεταμοντέρνα, την γρήγορη.
Γιατί όταν η εξέλιξη γίνεται από μέσα μας, επιλεκτικά και συνειδητά είναι αργή, μεταμορφωτική, ταπεινή.
Δεν γίνεται για να θαμπώσουμε κανέναν, δεν γίνεται για να ανταγωνιστούμε κανέναν, δεν γίνεται για καμιά θέση, ή καμιά δόξα.
Έτσι και η αγάπη.
Έτσι και η αλλαγή.
Μπορείς να αλλάξεις πραγματικά. Γίνεται.
Μπορείς να μεταμορφώσεις την ζωή σου γίνεται.
Θέληση θέλει, απόφαση και να είναι η ώρα σου.
Γιατί στην ώρα μας γίνεται το εξής μαγικό.
Ξαφνικά! Ακούμε.
Δεν φέρνουμε αντιστάσεις, ούτε προβάλλουμε δικαιολογίες.
Συνειδητοποιούμε.
Συγκλονιζόμαστε με τις συνειδητοποιήσεις μας κ εκείνες φέρνουν την αλλαγή.
Μπορείς να αγαπηθείς αληθινά, μα πρέπει πρώτα, χρόνο να δώσεις στον εαυτό σου, για να αγαπήσεις εσένα.
Αληθινά. Όμορφα.
Να ανοίξεις την καρδιά σου για να δεχτείς την ζωή, όπως έρχεται και όχι όπως θα’ θελες να την οδηγήσεις κοντρολάροντας τα πάντα γύρω σου.
Να ανοίξεις.
Να εμπιστευτείς αυτά που έρχονται, γιατί είναι αυτά που χρειάζεσαι.
Μιλάμε για αγάπη, μα οι άνθρωποι την φοβούνται την αγάπη.
Ίσως γιατί την ψάχνουν πρώτα απ’ έξω.
Ίσως γιατί, γαντζώνονται από τους άλλους.
Και για αυτό ίσως, απογοητεύονται.
“Δεν με αγάπησε”, λες.
Εσύ, σ’ αγαπάς;
Κάνε μια παύση πριν μπεις σε επόμενη σχέση και έλα πιο κοντά με σένα.
Δώσε σου μια ευκαιρία.
Μην φοβάσαι την αγάπη.
Μην σου στερείς ό,τι πιο όμορφο επειδή, θέλει δουλειά.
Όλα τα όμορφα θέλουν δουλειά.
Το ίδιο και εσύ και εγώ και όλοι μας.
Η αγάπη είναι παντού, όπως λέει κι ο Νιόνιος.
Δως της μια ευκαιρία, να σε μεταμορφώσει, το μπορεί…
