Γράφει η Γεώρα
Δεν μπορείς να με καταλάβεις και αυτό είναι το λυπηρό της όλης κατάστασης.
Δεν μπορείς να δεις τον ενθουσιασμό μου όταν αντικρίζω ένα κίτρινο τριαντάφυλλο. Δεν μπορείς να αισθανθείς το ρίγος στο κορμί μου όταν ακούω το αγαπημένο μου τραγούδι. Δεν μπορείς να κατανοήσεις την εμμονή μου με τον καφέ και πως είναι για μένα τέχνη.
Δεν μπορείς να συγκινηθείς αν σου διαβάσω ένα ποίημα. Δεν μπορείς να χορέψεις μαζί μου μπλουζ. Δεν μπορείς να μου κρατήσεις το χέρι καθώς περπατάμε. Δεν μπορείς να βγεις από τα κουτάκια σου!
Δεν μπορείς να καταλάβεις πως νιώθω όταν βλέπω ένα πεφταστέρι! Δεν μπορείς να με αγγίξεις με την μαγεία που έχουν τα ακροδάχτυλά σου! Δεν μπορείς να κουμπώσεις στην αγκαλιά μου. Δεν μπορείς να καταλάβεις το λόγο που βάζω άρωμα στο λαιμό μου!
Δεν μπορείς να με διαβάσεις με τα μάτια. Δεν μπορείς να αισθανθείς την ζεστασιά μα και τη αποξένωσή μου. Δεν μπορείς να με δεις, να ταιριάξεις μαζί μου. Δεν θα μπεις ποτέ στην διαδικασία να μάθεις γιατί μου αρέσει να έχω συντροφιά ένα κερί το βράδυ, γιατί λατρεύω να βουτάω τα πόδια μου στη θάλασσα, γιατί θέλω να ξυπνάω νωρίς για να δω την ανατολή του ηλίου, γιατί μου αρέσει να κοιμάμαι στο μπαλκόνι μετρώντας τα άστρα!
Δεν μπορείς να με δεις!
Δεν μπορείς ή ποτέ σου δεν θέλησες.
Δεν μπορείς να με καταλάβεις και είχα γίνει για σένα το πιο εύκολο ποίημα! Αλλά εσύ δεν ήξερες να διαβάζεις και να αναλύεις ποιήματα! Και δυστυχώς ποτέ σου δεν θα μάθεις!
