Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου
Μην ψάχνεις εγγυήσεις. Μην ζητάς υποσχέσεις. Αυτοί οι έρωτες δεν κουβαλάνε προγράμματα και σχέδια. Είναι σαν τη φωτιά: καίνε γρήγορα, καίνε δυνατά, αλλά δεν φτιάχτηκαν για να κρατήσουν για πάντα. Το “αύριο” δεν είναι για μας. Το “αύριο” σκοτώνει αυτό που έχουμε σήμερα.
Είναι όλα ή τίποτα.
Δεν θέλω να σκεφτώ τι θα γίνει μετά. Δεν θέλω να υπολογίσω πόσο μακριά μπορούμε να φτάσουμε. Θέλω να είμαστε εδώ. Να ζούμε αυτό που έχουμε, χωρίς φόβο, χωρίς αναβολές, χωρίς “μήπως”. Να το ζήσουμε όπως μας βγαίνει, με πάθος, με ένταση, με όλο μας το είναι.
Γιατί; Γιατί αυτοί οι έρωτες είναι φτιαγμένοι να σε τινάξουν στον αέρα.
Δεν είναι για να κρατηθούν. Είναι για να σου θυμίσουν πώς είναι να νιώθεις ζωντανός. Να σου θυμίσουν ότι ο έρωτας δεν μετριέται σε χρόνια, αλλά σε στιγμές. Σε εκείνα τα βλέμματα που σε κάνουν να ανατριχιάζεις, σε εκείνα τα φιλιά που ξεχνάς να αναπνεύσεις.
Μην μου ζητάς το “αύριο”.
Δεν είναι ότι δεν θέλω. Είναι ότι αυτός ο έρωτας δεν το χρειάζεται. Το “αύριο” το κάνει βαρύ, το γεμίζει ερωτηματικά, το βάζει σε κουτιά. Κι εμείς; Εμείς δεν χωράμε πουθενά. Είμαστε φτιαγμένοι για το τώρα, για το απόλυτο, για το εδώ και το τώρα.
Ας το ζήσουμε σαν να μην υπάρχει τίποτα άλλο.
Ας το ζήσουμε χωρίς φίλτρα, χωρίς δισταγμούς, χωρίς κανόνες. Δεν μας νοιάζει πού θα τελειώσει. Αυτό που έχουμε τώρα είναι ήδη αρκετό. Και όταν τελειώσει; Δεν θα κοιτάξουμε πίσω. Θα θυμόμαστε μόνο τη φωτιά, μόνο τη στιγμή.
Αυτοί οι έρωτες δεν έχουν “αύριο”.
Αλλά ξέρεις κάτι; Δεν πειράζει. Γιατί το “τώρα” είναι πιο δυνατό από οτιδήποτε άλλο. Και το “τώρα” μας ανήκει.
