Γράφει η Ηρώ Αναστασίου.
Η ελευθερία του πνεύματος και της ελεύθερης βούλησης είναι για κάποιους ανθρώπους τρόπος ζωής. Διψάω να νιώθω τα πάντα γύρω μου, πεινάω για την γνώση που μου έρχεται απλόχερα κάθε μέρα. Με πάθος αγκαλιάζω το καθετί που με αγγίζει. Ξέρω πλέον τι θέλω και πώς να το αποκτήσω. Η ομορφιά της κάθε στιγμής έγκειται στα μάτια που την κοιτάζουν. Γιατί παντού τριγύρω μας δεσπόζει η ομορφιά.
Στο χέρι μας είναι να την ανακαλύψουμε. Αν θέλεις μπορείς να βλέπεις παντού ασχήμια. Αν κοιτάξεις όμως καλά, με μάτια αλλιώτικα αυτήν την φορά, ίσως ανακαλύψεις ότι η ασχήμια είναι στον τρόπο που βλέπεις. Να κοιτάξεις πρέπει με μάτια ψυχής, με τα μάτια της πίστης, της χαράς.
Τότε θα αντικρίσεις την ουσία των πραγμάτων. Και η ουσία είναι για κάθε άνθρωπο η ίδια, αλλά και διαφορετική.
Για εμένα η ουσία είναι να είμαι χαρούμενη και πλημμυρισμένη από αγάπη. Καμιά σχέση με οτιδήποτε υλικό.
Η δηθενιά με αφήνει παντελώς αδιάφορη! Η εξέγερση υπήρξε για εμένα πάντα μια πρόκληση. Αγαπάω την πρόκληση, αλλά μόνο όταν με αγγίξει. Αν αντιληφθώ ότι δεν αξίζει τον κόπο, αδιαφορώ. Δεν χρειάζεται να ασχολούμαστε με όλα. Μόνο με αυτά που μας ενδιαφέρουν και με αυτά που εμείς θα κρίνουμε ότι αξίζει να ασχοληθούμε.
Και δεν αξίζουν όλα. Κι αν δεν αξίζεις δεν θα ασχοληθώ ποτέ μαζί σου!
