Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης.
Ή έρωτας ή τίποτα.
Το κατάλαβες;
Δεν σε θέλω ούτε για φίλη, ούτε για κολλητή.
Ούτε για συνεργάτιδα, ούτε για συμβουλάτορα!
Σε θέλω στα χέρια μου.
Στην αγκαλιά μου.
Δεν θέλω να κρύβω λόγια. Δεν θέλω να περιορίζω τον εαυτό μου.
Δεν θέλω να μην δείχνω τι νιώθω.
Θέλω να σε λέω κορίτσι μου, θέλω να φωνάζω τ’όνομά σου και να ξέρουν όλοι πως μιλώ για τη γυναίκα μου!
Δεν μου κάνουν άλλο τα διακριτικά και τα περίπου, τα λίγο και τα προσεγμένα.
Ο δικός μου ο έρωτας, φωνάζει “σε θέλω” με κάθε ευκαιρία.
Δεν φοβάται να δείξει, δεν φοβάται να εκδηλωθεί.
Ο δικός μου ο έρωτας, μπορεί τα πάντα, αρκεί να είσαι εκεί!
Να είσαι εκεί ψυχή και σώμα.
Να μην φοβάσαι να δείξεις, να μην φοβάσαι να εκτεθείς.
Τον μόνο φόβο που σηκώνει ο δικός μου ο έρωτας, είναι να μην σε χάσω.
Μα αν είναι να παίξουμε κι άλλο κρυφτό, προτιμώ να σε χάσω. Προτιμώ να μην σ’έχω.
Έρωτας ή τίποτα. Κι από το περίπου, προτιμώ το τίποτα!
