Γράφει η Μαρία Αρφαρά
Η εμπειρία τη ζωής μου με δίδαξε πως όταν ακούω μεγάλα και πολλά λόγια να κρατάω και μικρό ενθουσιασμό. Η πλειοψηφία των ανθρώπων δεν κάνουν σχεδόν ποτέ τα λόγια τους πράξη, κάτι το οποίο απογοητεύει τους αποδέκτες των λόγων τους.
Έλα λοιπόν να σου πω πόσο διαφορετικά είναι τα λόγια από τις πράξεις.
Δεν αρκεί να πεις “σ’αγαπώ” αλλά να το δείχνεις έμπρακτα. Μια μεγάλη διαδρομή για να δεις τον άνθρωπο που αγαπάς έστω και για πέντε λεπτά είναι μια πράξη αγάπης.
Δεν αρκεί να πεις “θα είμαι εδώ για σένα” αλλά στην πρώτη δυσκολία του ατόμου στο οποίο ξεστόμισες τις κουβέντες αυτές να είσαι δίπλα του πριν καν στο ζητήσει.
Μην λες “σε νοιάζομαι” αν δεν μπορείς να μπεις στη διαδικασία να πάρεις ένα τηλέφωνο στο άτομο το οποίο απευθύνεσαι. Πώς μπορείς να λες με νοιάζεσαι ενώ έχεις να δώσεις σημεία ζωής μέρες ακόμη και μήνες;
“Δεν θα αφήσω κανέναν να σου κάνει κακό”, αποκρίθηκες με ύφος ατρόμητου ιππότη ενώ όταν ήρθε η στιγμή να το κάνεις πράξη, κρύφτηκες σαν ένα μικρό νεογέννητο κουτάβι που φοβήθηκε μόλις βγήκε στο φως.
Πώς μπορείς να λες πως είσαι ερωτευμένος ενώ δεν επιδιώκεις να δεις το αντικείμενο του πόθου σου;
Παραδείγματα υπάρχουν εκατοντάδες. Αυτό που έχει πρωταρχική σημασία είναι να καταλάβεις πως οι καρδιές των ανθρώπων δεν είναι παιχνίδια, τα λόγια τις γεμίζουν προσδοκίες και γεννούν στις ψυχές τους ελπίδες. Πριν πεις οτιδήποτε στο μέλλον, να το σκεφτείς διπλά. Είσαι σε θέση να κάνεις τα λόγια σου πράξη ή θες απλά να εντυπωσιάσεις για να πετύχεις τον όποιο σκοπό σου; Θυμήσου πως ο χαμένος θα είσαι εσύ διότι θα χάσεις κάτι που άξιζε πραγματικά και τότε θα είναι πολύ αργά…
