Γράφει η Ελένη Τσακίρη
Όλα στο έρωτα αρχίζουν ξαφνικά και απρόβλεπτα.
Με ένα βλέμμα και ένα νεύμα.
Και εκεί που νόμισες πως μια χαρά ήσουν και δεν χρειαζόσουν τίποτα, εκεί διαπιστώνεις πως σου έλειπαν τα πάντα.
Και αρχίζεις πάλι να ονειρεύεσαι. Αρχίζεις πάλι να προσμένεις, να αναζητάς , να υπομένεις. Να είσαι έτοιμος για όλα. Για κάθε βήμα, για κάθε ρίσκο, για κάθε πληγή.
Δεν υπολογίζει δυσκολίες ο έρωτας, μάτια μου. Δεν λογαριάζει ούτε αποστάσεις, ούτε δύσκολες καταστάσεις. Του ανήκουν όλα τα μέτρα και τα σταθμά. Και τα χρησιμοποιεί προς όφελος του όλα.
Τίποτα δεν συγκρίνεται με την ομορφιά του. Έτσι και σε αγγίξει μεταμορφώνεσαι σε άλλον άνθρωπο, ξεχνάς ποιος ήσουν, γίνεσαι η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου.
Kάνεις πράγματα που ούτε καν είχες φανταστεί. Ανακαλύπτεις ικανότητες και αντοχές που δεν φανταζόσουν πως είχες.
Το κυριότερο όμως;
Μηδενίζεις το κοντέρ. Λες και τίποτα δεν υπήρχε πριν. Λες και όλα ξεκίνησαν τη στιγμή που διασταυρώθηκαν τα βλέμματα σας, μέσα στη σιωπή.
Και μετά;
Μετά, μια λέξη που τη δείχνει ο χρόνος .
Το μετά ή που θα τα φέρει όλα, η που θα τα γκρεμίσει όλα και πάλι στο μηδέν.
Τίποτα λιγότερο, όλα στο πολύ τους.
Και το όλα και το τίποτα.
Και το μαζί και το χωριστά .
Και το “για πάντα ” και το ” ποτέ μαζί ξανά “.
Αλήθειες και ψέμματα θα βγουν στο φως και οι πρώτες θα είναι αυτές που θα φέρουν την διάρκεια ή το τέλος.
Μη ρωτάς τον έρωτα για το αποτέλεσμα, δεν έχει την απάντηση, έχει μόνο τη δύναμη. Την απάντηση σε όλα την έχει μόνο ένας, ο χρόνος.
