Γράφει η Ελένη Σάββα
Μ’αρέσουν τα απλά πράγματα.
Ξέρεις, τα όμορφα τοπία, το κύμα που σκάει, τα λουλούδια που φυτρώνουν εδώ κι εκεί, ο ήλιος που ανατέλλει κάθε πρωί.
Μ’αρέσουν τα ρομαντικά στιχάκια που σου δίνουν θάρρος να συνεχίσεις, κι όλα τα χαμόγελα που βλέπω.
Βλέπεις, δεν είναι πάντα τόσο δύσκολο να χαιρόμαστε. Κάποιες φορές πιάνω τον εαυτό μου να χαμογελάει όταν τριγύρω υπάρχει κόσμος. Ανησυχώ, πάντα ανησυχώ μήπως κάποιος, κάποιος απ’αυτούς με περάσει για τρελή. Μα ζω τη στιγμή. Κλείνω τα μάτια μου και σκέφτομαι πόσο υπέροχος είναι αυτός ο κόσμος. Πόσο τυχερή είμαι, που ζω. Που μπορώ να απολαμβάνω την κάθε στιγμή.
Σκέφτομαι συχνά πόσο όμορφο είναι ότι κάθε πρωί μπορείς να ξυπνάς, και να ξεκινάς ξανά. Να κάνεις ξανά καινούρια αρχή, να βλέπεις τον κόσμο με άλλο μάτι. Να προσπαθείς να βλέπεις τα πάντα πιο θετικά, και να απαλύνεις τον πόνο που υπάρχει μέσα σου, μ’ένα απλό χαμόγελο. Έτσι απλώς επειδή ξύπνησες. Έτσι απλώς επειδή ο ουρανός είναι πολύ όμορφος.
Αλήθεια, έχεις προσέξει ποτέ τον ουρανό; Είναι υπέροχος. Σύννεφα, βροχή, αυγή, δύση, ήλιο, αστραπές. Πόσα χωράει μέσα του…Να κοιτάς ψηλά και να χάνεσαι. Χρειάζεται που και που να χάνεσαι ξέρεις. Έτσι απλώς για να βρεις ξανά τον εαυτό σου, να γαληνέψει η ψυχή σου.
Όλα είναι αλλιώς, αν το θέλεις εσύ. Η ψυχή σου αποφασίζει. Αν κάτι δεν σ’αρέσει, μην περιμένεις τίποτα και κανένα. Άλλαξε το! Άλλαξε το με το δικό σου τρόπο. Με όποιο τρόπο βρεις. Αρκεί να προσπαθήσεις να το αλλάξεις. Αρκεί να κάνεις αυτό το μικρό βήμα, που θα γίνει μεγάλο, κι έπειτα τεράστιο.
Να μάθεις στη ζωή σου να προχωράς! Όσο μικρά κι αν είναι τα βήματα σου, να προχωράς. Είτε το κάνεις μόνος σου, είτε με παρέα, η ουσία είναι να προχωράς μπροστά. Να έχεις μάτια ανοιχτά, και να αφήνεις την καρδιά σου να μεγαλώνει.
Να χαμογελάς. Τι σου ζητάνε πια; Δεν είναι δύσκολο. Κάποιοι μύες χρειάζονται μόνο να κινηθούν.
Χαμόγελα κι ας μην έχεις λόγο να το κάνεις. Χαμόγελα, και κοίτα γύρω σου. Τότε σου υπόσχομαι, πως θα βρεις πολλούς λόγους να χαμογελάς…
