Γράφει η Γεώρα
Ήμουν έτοιμη! Φόρεσα το αγαπημένο μου κόκκινο φόρεμα. Ξέρεις, εκείνο που φορούσα όταν με συνάντησες για πρώτη φορά. Εκείνο το φόρεμα, που μου είχες ψιθυρίσει στο αφτί πόσο πολύ σου άρεσε πάνω μου. Είχα φορέσει και τις μαύρες γόβες μου. Έδεσα το λουράκι τους γύρω από τον αστράγαλό μου. Έβαλα και κόκκινο κραγιόν. Το κόκκινο του πάθους. Και σε περίμενα.
Κοίταξα το ρολόι. Η ώρα δεν κυλούσε με τίποτα. Και εκείνο το κενό που αντίκριζα απέναντί μου, στενάχωρο, βαρύ, αποπνικτικό. Μια παρουσία που έγινε απουσία.
Μα όχι, δεν ήθελα να το πιστέψω πως εσύ σήμερα δεν θα έρθεις. Έδωσα μάχη με το μέσα μου. Πίστεψα στον ερχομό σου.
Το ρολόι δείχνει ακριβώς. Θα σου δώσω και άλλο χρόνο. Ίσως κάτι να σου έτυχε. Εκείνη η καρέκλα είχε μείνει κενή. Γέμισε από ένα τίποτα. Ένα τίποτα που σήμαινε τα πάντα. Κάποιες φορές χάνομαι στη θύμησή σου. Βυθίζομαι σε εκείνο το ευτυχισμένο τέλος που δεν είχαμε. Με ρωτάνε τι έχω και εγώ τους απαντάω, τίποτα όλα καλά! Και σε εκείνο το τίποτα είσαι μέσα! Εκείνο το τίποτα θα γέμιζε σήμερα το κενό μου! Εκείνη την άδεια θέση που βρίσκεται απέναντι από το τραπέζι.
Το κερί τρεμοπαίζει. Πέρασε και άλλη μία ώρα. Μα τίποτα. Γεμάτο τελικά αυτό το τίποτα από τις πιο ανείπωτες αλήθειες μας! Τίποτα λες και κρύβεται μέσα ό,τι έχεις θελήσει πιο πολύ στη ζωή σου. Και η μνήμη αυτή του τίποτα πονάει. Κόβει σαν ξυράφι. Σε παγώνει σαν το χιόνι. Τίποτα, απλά τίποτα και η καρδιά στο άκουσμα αυτής της λέξης φτερουγίζει! Ξέρει πως έχει μορφή αυτό το τίποτα. Έχει μορφή, άρωμα, χάδια, λόγια ερωτικά, στιγμές μοναδικές. Τίποτα μάτια μου, απών και σήμερα. Όπως έχει γράψει και ο Γιάννης Ρίτσος, “αβάσταχτη η μνήμη του τίποτα, φτιαγμένη απο λυγμό και απόσταση”. Και εσύ έτσι είσαι φτιαγμένος! Ένα τίποτα γεμάτο συναίσθημα.
Η ώρα πέρασε και οι πρώτες ακτίνες του ηλιου καλημέρισαν το χώρο. Τελείωσαν οι δικαιολογίες. Απών στο τίποτα. Και η μνήμη έγινε σύμμαχος και αγκάλιασε την καρδιά, προκειμένου να διαγράψει τα πάντα. Έβγαλα τα τακούνια. Με κοίταξα στον καθρέφτη και δεν ήθελα τίποτα! Και στ’αλήθεια σε εκείνο το τίποτα δεν υπήρχες. Ήσουν απών!
