Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα
Είναι δύσκολη η ζωή το ξέρω. Έχει ανηφόρες, κατηφόρες, σκαμπανεβάσματα,
δύσβατες διαδρομές , χαλίκια που σου τρυπάνε τα πόδια και σκυλιά στο δρόμο που
γαβγίζουν.
Είναι απότομη. Άδικη καμιά φορά και ανυπόφορη κάποιες άλλες. Είναι πολύκροτη,
πεισματάρα αλλά και ύπουλη. Είναι επικίνδυνη αν δε τη πάρεις στα σοβαρά και στη
πρώτη στραβοτιμονιά ίσως χτυπήσεις το κεφάλι σου σοβαρά.
Είναι αλήτισσα η ζωή, πικρή, ένα καράβι που μπάζει νερά και πρέπει να βρίσκεις πάντα τη τρύπα να την επουλώνεις μη τυχόν και καμιά ξεφύγει και τότε το καράβι ναυάγησε και άλλο δεν υπάρχει.
Μέσα σε όλα αυτά όμως είναι και όμορφη. Ξεχωριστή. Μοναδική. Έχει τη γεύση
που της δίνεις και κομμάτια που της χαρίζεις καθημερινά, για αυτό ότι και να
συμβαίνει μη σκύβεις το κεφάλι χαμηλά, ύψωσε το βλέμμα σου στον ουρανό και
προσευχήσου.
Η ζωή ξέρει τι κάνει και πόσο μάλλον Εκείνος που ξοδεύει τόσο μπλε για να μη τον βλέπουμε. Κοίταξε πέρα μακριά και Ονειρέψου.. ό,τι δε ζήσαμε μας περιμένει ακόμα.
