Γράφει η Ελένη Κασιμάτη
Το λένε συχνά, πως η νίκη είναι γλυκιά. Είναι όμως; Έχεις ποτέ νιώσει το βάρος της; Όταν πολεμάς με όλη σου τη δύναμη, όταν τα δίνεις όλα για να κερδίσεις, κάτι σπάει μέσα σου. Όχι από ήττα, αλλά από το τίμημα του να νικάς.
Γιατί κάθε μεγάλη μάχη αφήνει πίσω της ερείπια. Ακόμα κι αν καταφέρεις να κρατήσεις την περηφάνια σου, να κερδίσεις την αλήθεια ή τον έρωτα, το κόστος είναι πάντα υψηλό. Ξυπνάς ένα πρωί και συνειδητοποιείς πως τα χέρια σου είναι γεμάτα λάφυρα, αλλά η καρδιά σου είναι άδεια.
Ίσως γιατί η μάχη, ο πόλεμος, ο αγώνας, σε αλλάζουν. Σε αναγκάζουν να γίνεις πιο σκληρή, πιο αποφασιστική, πιο δυνατή. Κι όταν όλα τελειώσουν, τι μένει; Μια γυναίκα που κέρδισε τον κόσμο, αλλά έχασε κομμάτια του εαυτού της.
Η ψυχή δεν γεμίζει με χειροκροτήματα. Δεν ζει με το «μπράβο, τα κατάφερες». Θέλει εκείνη τη ζεστασιά που χάνεται στη φλόγα του πολέμου. Κι όμως, εμείς οι γυναίκες συνεχίζουμε. Γιατί η μάχη είναι στο αίμα μας.
Μπορεί να μείνεις άδεια, αλλά τουλάχιστον θα έχεις αποδείξει πως δεν φοβήθηκες να παλέψεις. Και αν η ψυχή χρειάζεται να πληρώσει το τίμημα, ίσως αυτό να είναι το τίμημα της ελευθερίας σου.
