Γράφει η Φύλλις Γκούστη
Και ξέρεις, είναι εντάξει να αγαπάμε κάποιους ανθρώπους δίπλα μας,
για αυτό που πραγματικά είναι.
Χωρίς πονηριά, χωρίς αντάλλαγμα.
Επειδή είναι αυτοί που είναι
και επειδή απλά,
με τον τρόπο που υπάρχουν,
την συμπεριφορά τους,
μας εμπνέουν, μας παρακινούν,
ή μας γεμίζουν μέσα μας.
Να επικοινωνείς τα συναισθήματά σου σε τέτοιους ανθρώπους.
Δεν σημαίνουν όλα τα
“σε ευχαριστώ”, “σε θαυμάζω”,
“σε ευχαριστώ που υπάρχεις”,
“είσαι υπέροχη-ος”
“είμαι περήφανη-ος για σένα”
…..θέλω να κοιμηθώ μαζί σου.
Δεν σημαίνουν όλα τα παραπάνω,
θέλω να σε περιπλανήσω ή να σε παίξω,
ή να σε μπερδεψω.
Μάθαμε να παίρνουμε καχύποπτα κάθε τι στην ζωή μας, από τις πολλές αλεπάλληλες παλιές πληγές.
Μάθαμε τόσο! πολύ στο πάγωμα της καρδιάς μας, που αν κάποιος, τρυφερά, απαλά, μας πει κάτι καλό, τρέχουμε να κρυφτούμε.
Μα κάποιες φορές, αν είσαι τυχερός,
θα βρεθούν άνθρωποι στην ζωή σου να σου πουν κάτι τέτοιο όπως παραπάνω και θα το εννοούν, απλά γιατί όντως σε θαυμάζουν,
όντως σε εκτιμούν σαν άνθρωπο.
Και όχι, δεν θέλουν κάτι από σένα.
Ίσως και η δική τους καρδιά να είναι γεμάτη,
όπως την δική σου
και απλά να αναγνωρίζουν την ουσία σου,
την αξία σου, την διαδρομή σου.
Μέσα στην πανοπλία που έχουμε από χρόνια όλοι μπει για να μας..”προστατέψουμε”..
ας μαθαίνουμε να ξεχωρίζουμε,
πότε αληθινά κάτι λέγεται,
γιατί απλά, το αξίζουμε να μας το πουν.
Κι όμως καρδιά μου…
μέσα σε τέτοιο “κρύο” που κάνει στον κόσμο, υπάρχουν ακόμα κάποιοι άνθρωποι ζεστοί,
που δεν έχουν κακή, ή πονηρή πρόθεση.
Μάθε να τους αναγνωρίζεις,
μάθε να αφήνεις τα χαλινάρια του ελέγχου σου, να χαμηλώνεις άμυνες εκεί που πραγματικά μπορείς να είσαι ασφαλής
και να επιτρέπεις μια καλή κουβέντα,
να την εισπράττεις μέσα σου
να την βιώνεις.
Μάθε να σε δέχεσαι,
να σε επιβραβεύεις που είσαι αυτό που είσαι
και δες, τί όμορφο που είναι,
να υπάρχουν άνθρωποι
που σε “βλέπουν” κι αυτοί
για αυτό που τόσα χρόνια χτίζεις να είσαι.
Με αγάπη και σεβασμό
στον ανθρώπινο άνθρωπο
