Γράφει ο Σπύρος Σταθάτος
Συμβαίνει πολλές φορές στις σχέσεις. Ακούμε πολύ συχνά να λένε: «έχω κάνει τα πάντα για να τον/την φέρω στα νερά μου και δεν αλλάζει. Του/της έχω πει ότι με ενοχλούν συμπεριφορές και εκείνος/η συνεχίζει να κάνει τα ίδια και τα ίδια. Δεν μπορώ, θα χωρίσω». Μια πρώτη ανάγνωση αυτής της φράσης βγάζει ένα παράπονο, ένα δικαιολογημένο θυμό και μια απορία.
Πώς γίνεται αυτός που μας αγαπά να μην θέλει να αλλάξει κάτι που μας ενοχλεί; Αν το άτομο που έχει παράπονο, το συζητήσει και με φίλες- φίλους, θα εισπράξει την επίσης δικαιολογημένη απάντηση: “δεν σε αγαπά, για αυτό δεν αλλάζει”. Ο περίγυρος βέβαια δεν ξέρει τι συμβαίνει μέσα στο ζευγάρι και συνήθως μεροληπτεί, ειδικά όταν δεν ξέρει την άποψη της άλλης πλευράς.
Για να πούμε όμως τα πράγματα και από την άλλη πλευρά. Πόσες φορές, εσύ που παραπονιέσαι ότι ο σύντροφός σου δεν αλλάζει, υποχώρησες σε κάτι που σου ζήτησε; Πόσες φορές είπες: «έτσι είναι ο χαρακτήρας μου και το ότι προσπαθείς να με αλλάξεις σημαίνει πως δεν με αγαπάς, δεν με δέχεσαι όπως είμαι και άρα δεν ταιριάζουμε».
Εμείς οι άνθρωποι έχουμε την τάση να δείχνουμε με το δάκτυλο τους άλλους, και να κάνουμε τους κριτές των πάντων, αλλά τις περισσότερες φορές δεν έχουμε διάθεση να κάνουμε ούτε μισό βήμα πίσω, για να μην «θιχτεί» ο εγωισμός μας .
Επομένως ποια είναι η λύση; Η χρυσή τομή. Τα βάζουμε κάτω σαν ζευγάρι και βλέπουμε τι ενοχλεί τον καθένα από μας. Το συζητάμε και (εννοείται) δεν επιβάλλουμε τίποτα. Για να γίνει αυτό όμως χρειάζεται να υπάρχει καλή θέληση και από τις δύο πλευρές.
Σου λέω κάτι που με ενοχλεί, όχι για να σου επιβληθώ, να σου σκίσω τη γάτα ή άλλα τέτοια βλακώδη. Στο λέω γιατί αισθάνομαι ότι θες να έχουμε μια αρμονική σχέση (ή και συμβίωση). Το ίδιο θα κάνω και εγώ με κάτι που σε ενοχλεί.
Όταν οι άνθρωποι σταματήσουν το ανταγωνισμό μέσα στη σχέση και λειτουργήσουν σαν ομάδα είναι βέβαιο ότι θα δημιουργήσουν σχέσεις υγιείς και δημιουργικές. Για να γίνει όμως αυτό θα χρειαστεί να γίνουν αλλαγές κυρίως από τους ίδιους.
Είναι μεγάλη μαγκιά την αλλαγή που ευαγγελίζεσαι, να είσαι διατεθειμένος να την εφαρμόσεις πρώτα στον εαυτό σου. Η αλλαγή ξεκινά πρώτα από εμάς και ακολουθούν οι άλλοι. Έτσι μόνο μπορεί να αλλάξει αυτή η κοινωνία (έστω και λίγο) προς το καλύτερο.
