Γράφει η Φανή Θεοδώρου
Το «είμαι εδώ» δεν είναι απλά λόγια. Είναι υπόσχεση, δέσμευση. Είναι μια πράξη που δεν χωράει συμβιβασμούς και μισές αλήθειες. Το λες και το νιώθεις. Το λες και το ζεις. Δεν είναι κάτι που πετάς στον αέρα για να καθησυχάσεις ή να κερδίσεις χρόνο.
Σε κοίταζα όταν το είπες. Η φωνή σου έτρεμε λίγο, κι αν πρόσεχε κανείς, θα το έβλεπε. Κι όμως, ήθελα να σε πιστέψω. Ήθελα να κρατήσω αυτά τα δύο λόγια σαν άγκυρα, να πιαστώ από αυτά. Ήθελα να νιώσω πως δεν ήμουν μόνη.
Αλλά ξέρεις κάτι; Το «είμαι εδώ» δεν ζει μόνο στα λόγια. Ζει στις πράξεις σου, στις σιωπές σου, στα βράδια που έπρεπε να είσαι εκεί αλλά δεν ήσουν. Κι όσο κι αν προσπαθείς να με πείσεις με τις λέξεις, η απουσία σου μιλάει δυνατότερα.
Πες μου, λοιπόν, γιατί το λες το ρημάδι αν δεν το εννοείς; Γιατί με γεμίζεις ελπίδες που ξέρεις πως δεν μπορείς να κρατήσεις; Ο έρωτας δεν αντέχει το ψέμα, δεν συγχωρεί τη δειλία. Ή είσαι εδώ ή δεν είσαι. Και αν δεν είσαι, μην υποκρίνεσαι.
Γιατί εγώ; Εγώ χρειάζομαι κάποιον που όταν λέει «είμαι εδώ», το εννοεί. Κάποιον που θα το αποδεικνύει κάθε μέρα. Και μέχρι τότε, καλύτερα να μην το λέει κανείς.
