Γράφει η Φανή Θεοδώρου
Πρώτα ζήσε τα λάθη σου. Κάψου μέσα τους, νιώσε τον πόνο, την ένταση, την τρέλα τους. Μην τα φοβάσαι. Κάνε τα δικά σου, γιατί αυτά τα λάθη θα σε φτιάξουν. Θα σε σμιλέψουν όπως η φωτιά το σίδερο.
Μη βιαστείς να μετανιώσεις. Η μετάνοια είναι εύκολη, είναι το καταφύγιο εκείνων που δεν τόλμησαν να πέσουν πραγματικά. Πρώτα ζήσε τα. Νιώσε τη γεύση τους να σε πνίγει, το βάρος τους να σε τραβάει κάτω. Και ύστερα, όταν θα είσαι έτοιμος, θα τα κοιτάξεις κατάματα. Τότε, ίσως να βρεις λόγο να μετανιώσεις.
Αλλά μέχρι τότε, θέλω να τα ζήσεις. Θέλω να σε δω να χάνεσαι μέσα τους, να αφήνεις την ψυχή σου να γυμνωθεί μπροστά τους. Μην μου πεις ότι φοβάσαι να κάνεις λάθος. Δεν φοβάσαι. Φοβάσαι να ζήσεις.
Κι αν σε ρωτήσω τι φοβάσαι πιο πολύ – να πονέσεις ή να μην πονέσεις ποτέ – θέλω να θυμηθείς αυτό. Τα λάθη σου είναι κομμάτια σου. Κάθε λάθος που θα κάνεις, κάθε λάθος που θα ζήσεις, θα σε κάνει πιο άντρα. Όχι επειδή τα απέφυγες ή επειδή τα διόρθωσες. Αλλά επειδή τα αγκάλιασες και έμαθες από αυτά.
Ζήσε τα, λοιπόν. Μπες στη φωτιά τους. Και όταν πια βγεις, θα είσαι κάποιος που δεν χρειάζεται να μετανιώνει. Γιατί έζησε αληθινά.
