Γράφει η Γεώρα
Τι συγγνώμη μωρέ, τι συγγνώμη. Να την βράσω τη συγγνώμη σου, που κάθε φορά που γυρνάς με διαλύεις. Κάθε φορά που λέω τέλος, εσύ βρίσκεις τη στιγμή και επιστρέφεις.
Φτάνει πια! Δεν το αντέχω άλλο αυτό. Δεν σε ενοχλώ, δέχτηκα την απόφαση και θέλω να προχωρήσω. Γιατί έρχεσαι μου λες ; Γιατί με βασανίζεις έτσι; Τι σόι παιχνίδι είναι αυτό; Αφού δεν μπορείς να τολμήσεις το μαζί, μείνε σε αυτά που σε κρατάνε. Στα μέτριά σου, σε αυτά που μπορούν να σε κρατήσουν, σε αυτά που δεν σου ζητάνε παρά μόνο ένα κρεβάτι.
Μείνε σε αυτά που βάρος συναισθηματικό δεν σου προσθέτουν. Δεν νοιάζονται αν είσαι καλά, παρά μόνο να ικανοποιήσουν το εγώ τους. Μείνε στα λίγα σου, σε αυτά που σε κάνουν να φαίνεσαι πολύς, γιατί δεν έχεις να δώσεις αξία αγάπης.
Μείνε εκεί που δεν ζητάνε καλημέρα και αγκαλιά για καληνύχτα. Μείνε στη μονιμότητα του άδειου.
Μείνε μακριά μου, γιατί το κοντά μου σε πνίγει. Μείνε εκεί που σε λογαριάζουν για λίγο και άσε το πώς σε λογάριασα εγώ για πολύ! Μείνε εκεί που δεν θα σου προσάψουν κανένα κατηγορώ και καμιά ευθύνη. Μείνε στο εφήμερο και στο βόλεμα των ημερών και άσε με εμένα στην ησυχία μου.
Γιατί εγώ ζητάω να είσαι εδώ, εγώ ζητάω στα δύσκολα να συζητάμε και να βρίσκουμε λύση, εγώ δεν έχω μάθει να πετάω ό,τι δεν μου κάνει, έχω μάθει να προσπαθώ. Εγώ θέλω να είμαι η προτεραιότητά σου και όχι να έρχομαι σαν δεύτερη επιλογή. Αν δεν είμαι εγώ η πρωταγωνίστρια λίγο που με νοιάζει αν θα είμαι στη ζωή σου, βασικά δεν θέλω να είμαι στη ζωή σου.
Δεν είμαι η καβάτζα σου, ούτε το στανταράκι σου, δεν είμαι η φάση σου, ούτε η επιλογή που θα κάνεις αν νιώθεις μόνος. Είμαι αυτή που θέλει να είναι δίπλα σου και θέλω να είσαι δίπλα μου, να είμαστε η πρώτη επιλογή του καθενός στα ζόρια, μα και στα εύκολα που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε.
Είμαι αυτή που εκπτώσεις δεν κάνει στα συναισθήματα, που δεν μπορώ να ανεχθώ τέτοιου είδους παιχνιδάκια, αυτή που θα σου ξεκαθαρίσει από την αρχή τι θέλει! Δεν θα σου κρυφτώ αλλά αν τυχόν δεν με σεβαστείς θα σε διαγράψω από τη ζωή μου.
Και εσύ δεν ξέρεις τι θέλεις ή φοβάσαι να σου παραδεχτείς τι θέλεις και τι νιώθεις και το κατανοώ, μόνο σε παρακαλώ μην ψάχνεις στη δική μου ζωή αυτό που θέλεις, γιατί εγώ ξέρω τι δεν θέλω και η αλήθεια είναι πως δεν μπορώ αυτό το πισωγύρισμα που νόημα δεν έχει και οδηγεί σε αδιέξοδο.
Κάποιες φορές η ζωή φέρνει κοντά δύο ανθρώπους αλλά δεν μπορούν να βρουν μία μέση λύση για να είναι μαζί, είναι λυπηρό, μα αληθινό. Αν ο ένας ποντάρει σε συναίσθημα και ο άλλος σε ευκαιριακές στιγμές, καλύτερα το χώρια. Εξάλλου, δεν μπορούμε να αναγκάσουμε τους ανθρώπους να νιώσουν το ίδιο με εμάς!
Και εσύ, που είσαι μπερδεμένος και κάπου βολεμένος, μείνε μακριά μου, μη γυρίσεις πάλι, γιατί κούρασε όλο αυτό μάτια μου, κούρασε! Κούρασε πάρα πολύ!
